II OZ 1671/25

Dnia 29 października 2025 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 29 października 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.K. i D.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 363/24 o odrzuceniu skargi K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 grudnia 2023 r., nr 2132/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenie D.K.; 2. odrzucić zażalenie D.K.

Postanowieniem z 17 czerwca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 363/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie odrzucił skargę K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (MWINB) z 12 grudnia 2023 r., nr 2132/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu swego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że po prawomocnym zakończeniu postępowań w sprawie przyznania skarżącym prawa pomocy (VII SPP/Wa 185/24, VII SPP/Wa 186/24) wezwano skarżące do wykonania prawomocnych zarządzeń z 23 października 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisów sądowych od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania w tym przedmiocie doręczono skarżącym 19 maja 2025 r. (D.K.) oraz 21 maja 2025 r. K.P.). Według stanu na 16 czerwca 2025 r. w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skoro w terminie 7 dni skarżące nie uiściły wpisów od skargi, zatem skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli D.K. i D.K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm., Ppsa) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 Ppsa). W niniejszej sprawie skarżące nie są zwolnione z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie zostały zwolnione z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu. Z akt wynika nadto, że pismami z 30 kwietnia 2025 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z 24 kwietnia 2025 r., wezwano K.P. i D.K. do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału VII z 23 października 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 100 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te zostały doręczone D.K. w dniu 19 maja 2025 r., natomiast K.P. – 21 maja 2025 r. A więc odpowiednio do 26 i 28 maja 2025 r. skarżącym biegł termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pomimo tego skarżące nie uiściły wpisów sądowych w terminie zakreślonym przez sąd, co też potwierdza znajdująca się w aktach sprawy informacja, że w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłat do niniejszej sprawy do dnia 16 czerwca 2025 r. Takie zaś okoliczności uprawniały sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 Ppsa i odrzucenia skargi K.P. oraz D.K. Z kolei argumentacja zawarte w zażaleniu tej oceny skutecznie nie podważa, ponieważ skupia się na innych zagadnieniach niż wynikające z art. 220 § 3 Ppsa. Ponadto należy wskazać, że na zarządzenie z 24 kwietnia 2025 r. wzywające do wykonania prawomocnych zarządzeń z 23 października 2024 r. o wezwaniu każdej ze skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało wniesione pismo pt. "zażalenie", zauważenia jednak wymaga, że tego rodzaju zarządzenia są niezaskarżalne, ponieważ ich przedmiotem jest tylko wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Odnosząc się do zażalenia wniesionego przez D.K. wskazać należy, że zgodnie zaś z art. 197 § 2 Ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 Ppsa przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może natomiast wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem zarządzenia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego zarządzenia – w tym przypadku wyłącznie skarżących. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi K.P. i D.K. dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tych osób. D.K. nie mógł zatem wnieść skutecznie zażalenia na ww. postanowienie odrzucające skargę innych podmiotów, co uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do jego odrzucenia jako niedopuszczalnego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w punkcie 1. W punkcie 2. postanowienia orzeczono na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 Ppsa.