II OZ 166/21

Dnia 24 marca 2021 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2021 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 24 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Ol 377/20 o odrzuceniu skargi kasacyjnej S. S. od wyroku tegoż sądu z dnia 4 sierpnia 2020 r. w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 24 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Ol 377/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Olsztynie odrzucił skargę kasacyjną S. S. (skarżący) od wyroku tegoż sądu z 4 sierpnia 2020 r. w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO lub Kolegium) w [...] z 20 marca 2020 r., nr [...], w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że w/w wyrokiem oddalono skargę S. S., który wniósł od niego skargę kasacyjną. Zarządzeniami z 1 października 2020 r. Przewodniczącej Wydziału II pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 250 zł oraz do złożenia 7 odpisów skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Powyższe zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego 22 października 2020 r., a termin do uiszczenia wpisu i nadesłania odpisów skargi kasacyjnej upłynął 29 października 2020 r. W zakreślonym terminie został uiszczony wyłącznie wpis sądowy, lecz nie nadesłano wymaganej liczby odpisów skargi kasacyjnej, mimo pouczenia, że spowoduje to jej odrzucenie. Wobec wskazanych okoliczności sąd pierwszej instancji, na mocy art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm., "Ppsa"), skargę kasacyjną odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów prawa procesowego: 1. art. 178 Ppsa poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych w postaci złożenia odpowiedniej liczby odpisów, przed prawidłowym wezwaniem pełnomocnika skarżącego do ich uzupełnienia, 2. art. 49 Ppsa poprzez niewykonanie obowiązku wezwania pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącego podnosi, że w doręczonej kopercie z sądu wojewódzkiego znajdowało się tylko zarządzenie odnośnie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, twierdząc, że brak natomiast było wezwania o doręczenie odpisów skargi kasacyjnej. Dalej wskazuje, że gdyby wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej zostało faktycznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego, to jako czynność czysto techniczna, zostałoby wykonane tak samo jak uiszczony został wpis od skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. W myśl art. 47 § 1 Ppsa do pisma strony należy dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom. Stosownie zaś do art. 177a Ppsa, jeśli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianym w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W tym zatem zakresie nie stosowane były przepisy art. 49 Ppsa, na który powoływano się w zażaleniu. Odnosząc się do argumentów strony skarżącej podniesionych w zażaleniu, że w przesyłce skierowanej przez sąd do pełnomocnika skarżącego nie było wezwania do uzupełnienia braku formalnego przez nadesłanie odpisów skargi kasacyjnej, stwierdzić wypadnie, że zarzut ten jest niezasadny. Jak stanowi art. 17 ustawy z 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. 2020, poz. 1041) zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym. Jest dowodem tego co zostało w nim stwierdzone. Skoro na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma sądowego znajdującym się w aktach sprawy, widnieje adnotacja wskazująca m. in., że zawiera pismo w sprawie braków opatrzone następującym sformułowaniem odnośnie rodzaju pisma: "wezw. do usun. br. form. sk. kasac. + wezw. do uiszcz. wp. sad." (dowód: k. 142 akt sądowych), to należy uznać, że koperta adresowana do pełnomocnika skarżącego zawierała zarówno wezwanie o wpis, jak i o odpisy skargi kasacyjnej. Zatem przesyłka o takiej zawartości została przekazana adresatowi do rąk pracownika kancelarii M. B. (co jest wiadomo Sądowi z urzędu i co wynika ze strony internetowej kancelarii). Strona skarżąca kasacyjnie nie wykazała przeto, że nie otrzymała wezwania o uzupełnienie skargi kasacyjnej o wymagane jej odpisy. W sytuacji, gdyby przesyłka nie zawierała części dokumentów, albo w razie jakichkolwiek innych wątpliwości co do zgodności treści opisu zwrotki z zawartością przesyłki, postępując racjonalnie i z należytą starannością, osoba zajmująca się w kancelarii fachowego pełnomocnika czynnościami mającymi oznaczone skutki procesowe, winna zawiadomić sąd o tym fakcie po otrzymaniu przesyłki, czego nie uczyniono. Okoliczność braku wezwania do nadesłania brakujących odpisów skargi kasacyjnej nie była kwestionowana po odebraniu korespondencji, a dopiero po odrzuceniu skargi kasacyjnej przez sąd wojewódzki. W tych okolicznościach twierdzenie pełnomocnika skarżącego, że wezwania o nadesłanie brakujących odpisów skargi kasacyjnej w kopercie nadawczej sądu nie było, nie podważa danych zawartych w dokumencie zwrotnego potwierdzeniu odbioru przesyłki. Argument o braku podstaw do przyjęcia oceny odnośnie racjonalności zachowania pełnomocnika skarżącego, który uzupełnił braki związane z uiszczeniem wpisu sądowego, a nie wykonał wezwania do nadesłania brakujących odpisów skargi kasacyjnej nie dowodzi tego, że pismo tej treści do strony nie dotarło. To, że pełnomocnik skarżącego uzupełnił jedynie braki związane z nieuiszczeniem wpisu sądowego nie świadczy o tym, że nie został on poinformowany o innym braku formalnym skargi kasacyjnej w postaci nadesłania brakujących jej odpisów. Trafnie zatem sąd pierwszej instancji uznał, że przesyłka zawierająca wezwanie do nadesłania brakujących odpisów skargi kasacyjnej dotarła do pełnomocnika strony, a strona skarżąca kasacyjnie nie zastosowała się do zawartego tam wezwania, co w konsekwencji spowodowało odrzucenie skargi kasacyjnej. Dlatego sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 178 Ppsa odrzucając skargę kasacyjną. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie stoi na przeszkodzie w rozpoznaniu przez sąd pierwszej instancji złożonego w tym samym dniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.