II OZ 1583/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubika (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 1543/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej I. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 1543/24 o oddaleniu skargi I. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia 9 kwietnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt stały postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 czerwca 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 1543/24, oddalił skargę I. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia 9 kwietnia 2024 r., nr [...], w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt stały. Od wskazanego wyroku I. S., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę kasacyjną. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 24 kwietnia 2025 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 150 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie z dnia 25 kwietnia 2025 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 30 kwietnia 2025 r. (k. 75), zatem siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął w dniu 7 maja 2025 r. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (notatka służbowa z dnia 26 maja 2025 r.). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 czerwca 2025 r., odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935) - dalej: "P.p.s.a.". Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do merytorycznego rozpoznania, ewentualnie o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej, ze względu na to, że do uchybienia terminu doszło bez winy pełnomocnika. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono błąd w ustaleniach faktycznych sprawy poprzez przyjęcie, że pełnomocnik skarżącego odebrał wezwanie do opłacenia skargi kasacyjnej, podczas gdy pełnomocnik nie otrzymał wezwania do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 199 P.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). W myśl art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie, w związku ze złożeniem przez skarżącego skargi kasacyjnej zasadnie wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od tej skargi. Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu wezwanie to zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 30 kwietnia 2025 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 73 akt sądowych) wezwanie to zostało odebrane przez dorosłego domownika w osobie K. S. W związku z powyższym, wobec nieuiszczenia w ustawowym terminie wpisu od skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu tej skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.