II OZ 1581/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia O. K., A. K. i K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2332/14 o odrzuceniu skargi R. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 lipca 2024 r. Nr 811/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić zażalenie.

UZASADNIENIE. Postanowieniem z dnia 6 maja 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2332/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 lipca 2024 r. Nr 811/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki. Podstawę prawną odrzucenia skargi stanowił przepis art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Zdaniem Sądu przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna z uwagi na brak legitymacji procesowej, gdyż nie ma bezpośredniego wpływu na sferę prawną R. P. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli O. K., A. K. i K. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlegało odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 173 § 1 P.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2 – 4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie zaś do treści art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w punktach od 1 do 10 tego przepisu. Z punktu 1a art. 194 § 1 P.p.s.a. wynika, że zażalenie przysługuje na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2 – 4 oraz art. 220 § 3. Do postanowień, wydawanych przez wojewódzkie sądy administracyjne, kończących postępowanie w sprawie należy zaliczyć postanowienia o odrzuceniu skargi. Podstawowym środkiem odwoławczym wnoszonym od tego typu postanowień jest jednak skarga kasacyjna, z wyłączeniem postanowień o odrzuceniu skargi z powodu złożenia skargi po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.), nieuzupełnienia w terminie jej braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.), jeśli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.), nieuiszczenia, mimo wezwania, należnego wpisu (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., a wobec tego stosownie do normy art. 173 § 1 P.p.s.a. właściwym środkiem odwoławczym od niego była skarga kasacyjna. Z uwagi na to, że wniesiony środek odwoławczy określony zażaleniem nie spełnia większości wymogów przewidzianych dla skargi kasacyjnej wymienionych w art. 174 – 176 P.p.s.a., w tym nie został sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego, ale osobiście przez skarżącego, zaś z akt sprawy nie wynika, aby posiadał on stosowne uprawnienia, jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu. Ponadto w przypadku zażalenia wniesionego przez O. K., A. K. i K. P. dodatkowym powodem ich odrzucenia jest też okoliczność, że zaskarżone postanowienie odnosiło się wyłącznie do braku legitymacji skargowej R. P. i tylko on miał wyłączny interes prawny w zaskarżeniu skargą kasacyjną tegoż postanowienia (patrz postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2025 r., sygn. akt II OSK 1285/25) Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji