II OZ 1338/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 677/16 o odrzuceniu zażalenia D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 677/16 o odrzuceniu skargi kasacyjnej D. W. i M. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 677/16 o odrzuceniu skargi D. W. i M. W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Wr 179/04 w sprawie ze skargi D. W. i M. W. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie D. W. i M. W. na postanowienie tego Sądu z dnia 8 maja 2017 r. odrzucające wniesioną przez skarżących skargę kasacyjną. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji przedmiotowe zażalenie skarżący sporządzili osobiście. Tym samym nie spełniało ono warunku z § 4 art. 194 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), niezbędnego do skutecznego jego wniesienia. Z tych też przyczyn zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu w myśl art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 P.p.s.a. Zażalenie na postanowienie z dnia 28 czerwca 2017 r. wnieśli D. W. i M. W. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stwierdzić przede wszystkim trzeba, że zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną powinno na podstawie art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a. zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Sporządzenie, jak w niniejszej sprawie, zażalenia przez samą stronę, niebędącą jednocześnie adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych oznacza, że nie został spełniony obowiązek ustawowy z art. 194 § 4 i art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Strona skarżąca nie miała, bowiem wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia przedmiotowego zażalenia. Prawidłowym było, zatem odrzucenie przez Sąd pierwszej instancji wniesionego w warunkach rozpoznawanej sprawy zażalenia. Limitowanie podmiotów uprawnionych do składania określonych środków zaskarżenia znajduje swoje umocowanie w przepisach ustawy, która pozostaje wiążąca tak dla Sądu, jak i stron postępowania. Z przedstawionych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.