II OZ 1312/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 10 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SA/Rz 393/25 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 30 stycznia 2025 r. nr SKO.415/284/2024 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Rz 393/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił sprzeciw E. S. (dalej "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 30 stycznia 2025 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że w związku z dostrzeżonymi przez Sąd brakami formalnymi wniesionego sprzeciwu, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 24 marca 2025 r. wezwano skarżącą do wskazania numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu w kwocie 100 zł. Z zawartych w ww. wezwaniach pouczeniach wynikało, że nieusunięcie braków sprzeciwu w terminie 7 dni będzie skutkowało jego odrzuceniem. Stosowne wezwania do usunięcia braków sprzeciwu zostały doręczone skarżącej 26 marca 2025 r. W ustawowym terminie braki sprzeciwu nie zostały usunięte. Mając na uwadze powyższe względy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") odrzucił wniesiony sprzeciw. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że w skierowanych do niej wezwaniach nie było wezwania do uiszczenia wpisu, natomiast nr PESEL nie podała, bowiem nie ma takiego obowiązku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, że stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, jest jej odrzucenie. W postępowaniu zainicjowanym zażaleniem na odrzucenie sprzeciwu rola Naczelnego Sądu Administracyjnego sprowadza się do oceny czy faktycznie zaistniały okoliczności uzasadniające zastosowanie wskazanej przez Sąd I instancji podstawy odrzucenia – w niniejszym przypadku art. 220 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. Oceniając sprawę pod tym kątem należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu poprzez podanie nr PESEL oraz uiszczenie wpisu i obowiązku tego nie dopełniła w zakreślonym terminie, co uzasadnia zastosowanie przez Sąd I instancji wskazanych powyżej przepisów. Nawet przyjmując, że skarżąca faktycznie nie otrzymała wezwania do uiszczenia opłaty (na skutek pomyłki Sądu), to nadal nieuzupełniony pozostawał inny brak skargi w postaci braku podania nr PESEL. Nie można się również zgodzić ze skarżącą, że nie miała ona obowiązku jego podawania. Wbrew twierdzeniom skarżącej obowiązek strony w zakresie podania numeru PESEL wynika wprost z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22 (ONSAiWSA z 2023 r. nr 6, poz. 82) wyjaśnił, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.