II OZ 1263/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. i J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 września 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 365/08 o odrzuceniu "zażalenia" Z. i J. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 365/08 o odrzuceniu skargi Z. i J. K. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Postanowieniem z dnia 26 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił "zażalenie" Z. i J. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 365/08 o odrzuceniu skargi Z. i J. K. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] maja 2008 r., nr [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że na zaskarżone przez adwokata skarżących postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 sierpnia 2008 r. o odrzuceniu skargi nie przysługiwało zażalenie, lecz skarga kasacyjna, w związku z czym zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. W zażaleniu na postanowienie z dnia 26 września 2008 r. pełnomocnik skarżących wniósł o uchylenie i zmianę postanowienia poprzez przyjęcie do rozpoznania wniesionego "zażalenia" jako skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 5 sierpnia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest pozbawione usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) każde pismo strony powinno zawierać m.in., oznaczenie rodzaju pisma i osnowę wniosku lub oświadczenia. Oznaczenie rodzaju pisma polega na wskazaniu określenia zgodnego z treścią pisma i nazwą, jaką takiemu pismu nadają przepisy ustawy, z osnowy winno wynikać zaś, jaki jest zamiar wnoszącego pismo. Jeżeli w wyniku rozbieżności pomiędzy treścią a nazwą pisma zachodzą wątpliwości, jaki był faktyczny zamiar strony, pierwszeństwo należy przyznać treści pisma, w której strona miała możliwość wyrażenia swojego stanowiska. Naczelny Sąd Administracyjny podziela opinię Sądu Najwyższego wyrażoną w postanowieniu z dnia 8 grudnia 1997 r., III CKN 289/97, iż niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywoływać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z treści pisma wynika, jak jest jego rodzaj, a każde pismo, niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma. Skoro z treści pisma wynika, że zamiarem strony było zaskarżenie postanowienia odrzucającego skargę należy potraktować je, mimo błędnego nazwania zażaleniem, jako skargę kasacyjną, bowiem taki środek zaskarżenia przysługuje na postanowienie o odrzuceniu skargi. Niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może bowiem wywołać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z treści pisma wynika, jaki jest jego rodzaj. Stanowisko takie zajmował Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie, m.in. w orzeczeniach o sygn. akt I FZ 292/08, II OSK 1790/06, II FZ 793/06, w związku z czym Naczelny Sąd Administracyjny w obecnym składzie nie podziela stanowiska wyrażonego w przytoczonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzeczeniu o sygn. akt OSK 1249/04. Skoro wniesiony środek był w istocie skargą kasacyjną należy zbadać czy spełnia on wymogi formalne przewidziane Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dla skargi kasacyjnej. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.