II OZ 1208/18

Dnia 27 listopada 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 1261/17 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi W. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki placu składowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 28 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1261/17, odrzucił skargę W. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] września 2017 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki placu składowego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że powodem odrzucenia skargi było nieuzupełnienie, w terminie 7 dni, jej braków formalnych poprzez niepodpisanie skargi oraz nienadesłanie jej pięciu odpisów. Wraz z zażaleniem na to postanowienie, które jest przedmiotem odrębnego rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny, skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci podpisania skargi oraz nadesłania pięciu jej odpisów. W uzasadnieniu wskazała, że otrzymała dwa wezwania, jedno o uzupełnienie braków formalnych skargi w przedmiocie podpisania skargi oraz nadesłania pięciu jej odpisów, drugie dotyczące uiszczenia wpisu sądowego. Skarżąca stwierdziła, że oprócz wezwań korespondencja sądowa zawierała także odpis odpowiedzi na skargę. Dodała, że tak przesłane pisma sądowe "się skleiły" i wprowadziły ją w błąd. Zdaniem skarżącej, w pierwszej kolejności w korespondencji powinny znaleźć się wezwania sądowe, a następnie odpis odpowiedzi na skargę. Okoliczność niedostrzeżenia wezwania w przedmiocie braków formalnych skargi stanowi, w ocenie skarżącej, podstawę do przywrócenia uchybionego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 20 lutego 2018 r. odmówił skarżącej przywrócenia terminu. Stwierdził, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Wręcz przeciwnie, w ocenie Sądu skarżąca wykazała się niedostateczną dbałością i starannością w prowadzeniu własnej sprawy. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, odbierając korespondencję sądową skarżąca powinna dokładnie sprawdzić jej zawartość. Postępując racjonalnie i z należytą starannością i dbałością powinna zapoznać z całą dokumentacją przesłaną przez Sąd, czego jak sama twierdzi nie uczyniła. Tym samym, w ocenie Sądu pierwszej instancji, skarżąca nie wykazała, że uchybienie terminu było od niej niezależne. W zażaleniu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 49 p.p.s.a. przez to, że po pierwsze, do skarżącej wystosowano dwa wezwania o uzupełnienie braków formalnych (w zakresie wpisu sądowego oraz w przedmiocie podpisania skargi i nadesłania pięciu odpisów skargi), zamiast jednego wezwania "w przedmiocie usunięcia wszystkich stwierdzonych braków formalnych złożonego pisma procesowego", po drugie, przez to, że "wezwanie dotyczące podpisania skargi i nadesłania jej 5 odpisów skleiło się z pozostałymi dokumentami, jakie otrzymała", a ponadto znajdowało się po "zawiadomieniu o doręczeniu odpisu odpowiedzi na skargę", nie wiedziała o istnieniu wezwania dotyczącego braków formalnych i go nie przeczytała. W zażaleniu zarzucono także naruszenie art. 67 § 5 p.p.s.a. poprzez przesłanie wezwań skarżącej, zamiast jej pełnomocnikowi. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Podnoszone we wniosku o przywrócenie terminu kwestie związane z doręczeniem wezwań do usunięcia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego w jednej kopercie, ale w dwóch odrębnych pismach sądowych zostały rozważone w postanowieniu z 27 listopada 2018 r., sygn. akt II OZ 1207/18, którym oddalono zażalenie skarżącej na postanowienie WSA w Rzeszowie z 28 grudnia 2017 r. o odrzuceniu skargi skarżącej z powodu nieuzupełnienia mimo wezwania braków formalnych skargi. NSA w powołanym postanowieniu uznał, że doręczenie wezwań było zgodne z prawem i w związku z tym wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi wraz z faktem, że nie zostało ono przez skarżącą wykonane w terminie mogły stanowić podstawę do odrzucenia skargi. Obecnie rozważenia wymaga to, czy fakt, że skarżącej w jednej kopercie doręczono pięć dokumentów, mianowicie zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wraz z pismem przewodnim, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, pismo przewodnie doręczenia odpisu odpowiedzi na skargę oraz sam odpis odpowiedzi na skargę, stanowi okoliczność, która mogłaby usprawiedliwiać to, że skarżąca przeoczyła wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi i go z tego powodu nie wykonała. Rozważając tę kwestię NSA uznał, że trafne jest stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż to skarżąca działała niestarannie, gdyż nie sprawdziła dokładnie zawartości otrzymanej z Sądu korespondencji. Uwzględniając, że wszystkie doręczone skarżącej dokumenty to pojedyncze kartki formatu A4, niewiarygodne są twierdzenia skarżącej o tym, że niektóre z nich "skleiły się". W ocenie NSA przyczyną niewykonania przez skarżącą wezwania do usunięcia braków formalnych jej skargi było przeoczenie tego wezwania, którego nie można usprawiedliwiać nadmierną liczbą otrzymanych dokumentów. Przyczyna tego błędu nie tkwi zatem w okolicznościach od skarżącej niezależnych. Tym samym nie sposób przyjąć, że skarżąca uchybiła terminowi do wykonania wezwania do usunięcia braków formalnych skargi bez swojej winy. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.