II OZ 1141/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 września 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 395/14 o oddaleniu wniosku D. W. i M. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zbiornika na nieczystości płynne postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 10 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił złożony przez D. i M. W. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] marca 2014 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że po wniesieniu w niniejszej sprawie skargi D. i M. W. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, powołując się na art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), oddalił wniosek z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Wskazał zatem, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nie jest rozstrzygnięciem ostatecznym, gdyż przysługuje od niej środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W zażaleniu na powyższe postanowienie D. i M. W. wnieśli o uchylenie i zmianę zaskarżonego postanowienia wskazując na jego nieważność i rażące naruszenie prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi, gdy przepisy prawa jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wykluczają możliwość uznania żądania skarżącego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie Sąd I instancji odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi, ponieważ, jak wynika z akt sprawy, skarżący nie wyczerpali środków zaskarżenia i nie wnieśli w postępowaniu administracyjnym przewidzianego w art. 127 § 3 k.p.a. środka zaskarżenia, tj. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dlatego też, skarga na decyzję SKO we Wrocławiu z dnia [...] marca 2014 r. była niedopuszczalna, co jednocześnie świadczy o jej oczywistej bezzasadności i stanowiło przesłankę odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak sentencji.