II OZ 1127/25

Dnia 8 października 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 8 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. i K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 55/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 listopada 2023 r., nr 1998/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenie K. P., 2. odrzucić zażalenie D. K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 6 lutego 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 55/24, odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) skargę K. P. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 23 listopada 2023 r., nr 1998/2023, w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, wskazując, że skarżąca pomimo wezwania nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braku fiskalnego skargi, tj. nie uiściła w terminie wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Zażalenie na to postanowienie wniosły D. K. i K. P. (k. 108 akt sądowych). Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie K. P. nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca w zażaleniu nie zakwestionowała bowiem stanowiska Sądu pierwszej instancji, że mimo wezwania nie uiściła w terminie wpisu sądowego od skargi. Tymczasem ustalenia Sądu pierwszej instancji w tym zakresie wynikają z akt sądowych. Mając powyższe na uwadze oraz to, że skarżąca nie wskazała żadnych konkretnych przepisów prawa, które zostały naruszone zaskarżonym postanowieniem, ani nie podniosła zarzutów merytorycznych dotyczących tego postanowienia, NSA uznał zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie K. P. Jeżeli chodzi natomiast o zażalenie D. K., to NSA uznał je za niedopuszczalne z uwagi na fakt, że zostało wniesione przez osobę niebędącą adresatem zaskarżonego postanowienia, której nie dotyczą skutki prawne rozstrzygnięcia Sądu i która w związku z tym nie posiada interesu prawnego w zaskarżeniu tego postanowienia. Skutek w postaci odrzucenia skargi na wypadek nieuiszczenia w terminie wpisu sądowego w niniejszej sprawie dotyczy wyłącznie K. P., nie zaś D. K. Co istotne w tej sprawie, innym postanowieniem z 5 marca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 55/24, Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę D. K. na zaskarżone postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 23 listopada 2023 r., nr 1998/2023. To w związku z tym postanowieniem z 5 marca 2025 r. D. K., jako strona tego postępowania, uprawniona była do wniesienia zażalenia, (co uczyniła pismem z 25 marca 2025 r., które to zażalenie rozpoznane zostało postanowieniem NSA z 17 czerwca 2025 r., sygn. akt II OZ 878/25), nie zaś w sprawie, której przedmiotem jest odrzucenie skargi innego podmiotu. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 oraz w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 2 sentencji.