II OZ 1105/25

Dnia 8 października 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 8 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D. K., D. K. i K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 886/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 lutego 2024 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenie D. K. i K. P., 2. odrzucić zażalenie D. K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 886/24, odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) skargę D. K. i K. P. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 9 lutego 2024 r., nr 295/2024, w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, wskazując, że skarżące pomimo wezwania nie uzupełniły w wyznaczonym terminie braku fiskalnego skargi, tj. nie uiściły w terminie wpisów sądowych w wysokości po 100 zł. Zażalenia na to postanowienie wnieśli D. K., D. K. i K. P. (k. 54 i 59 akt sądowych). Rozpoznając zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie D. K. i K. P. nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżące nie zakwestionowały bowiem stanowiska Sądu pierwszej instancji, że mimo wezwania nie uiściły w terminie wpisów sądowych od skargi. Tymczasem ustalenia Sądu pierwszej instancji w tym zakresie wynikają z akt sądowych. Mając powyższe na uwadze oraz to, że skarżące nie wskazały żadnych konkretnych przepisów prawa, które zostały naruszone zaskarżonym postanowieniem, ani nie podniosły zarzutów merytorycznych dotyczących tego postanowienia, NSA uznał zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie D. K. i K. P. Jeżeli chodzi natomiast o zażalenie D. K., to NSA uznał je za niedopuszczalne z uwagi na fakt, że zostało wniesione przez osobę, która nie jest stroną postępowania. Zgodnie z art. 173 § 2 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie może wnieść strona postępowania, zaś D. K. w świetle art. 32 i art. 33 p.p.s.a. nie jest stroną postępowania. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 oraz w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 2 sentencji.