II OZ 1116/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. W. o wyłączenie sędziego NSA Zdzisława Kostki w sprawie z zażalenia K. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2020 r. sygn. akt IV SA/Wa 2756/17 w przedmiocie wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. W. na postanowienie D. [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odrzucić wniosek K. W. o wyłączenie sędziego NSA Zdzisława Kostki od orzekania w sprawie.

K. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie D. L. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Wyrokiem z 10 września 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 2756/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. W.. Wnioskiem z dnia 27 września 2018 r. skarżąca wystąpiła o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Aliny Balickiej, Katarzyny Golat i Anny Falkiewicz-Kluj. Postanowieniem z 9 października 2018 r. WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2756/17 oddalił powyższy wniosek w stosunku do każdego z wskazanych w nim sędziów. Skarżąca 29 października 2018 r. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia poprzez nadesłanie jednego odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem. Wobec niewykonania wezwania postanowieniem z dnia 29 lipca 2019 r. WSA w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącej. Zarządzeniem z dnia 3 września 2019 r. powołując się na prawomocność wyroku z 10 września 2018 r. od 15 grudnia 2018 r. zarządzono by wnioski o wyłączenie sędziów zawarte w pismach z dnia 7 sierpnia 2019 r. oraz 16 sierpnia 2019 r. pozostawić bez nadawania im dalszego biegu. Postanowieniem z 4 września 2019 r. stwierdzono prawomocność wyroku z 10 września 2018 r. od dnia 15 września 2018 r. (k. 149 akt). Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z 29 lipca 2019 r. Zarządzeniem z 7 listopada 2019 r. Przewodnicząca Wydziału IV wezwała skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z 29 lipca 2019 r. Zarządzeniem z 9 lipca 2019 r. uchylono zarządzenie z 7 lipca 2019 r. o wezwaniu do wpisu. Postanowieniem z dnia 9 lipca 2020 r. WSA w Warszawie umorzył postępowanie zażaleniowe na postanowienie z 29 lipca 2019 r. Skarżąca złożyła zażalenie na ww. postanowienie a zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 8 września wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od tego zażalenia. Skarżąca wniosła zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Po rozpoznaniu zażalenia na zarządzenie o wpisie z 8 września 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 grudnia 2020 r., sygn. akt II OZ 1116/20 oddalił zażalenie. Skarżąca w piśmie z dnia 5 marca 2021 r. wniosła o wyłączenie Sędziego NSA Zdzisława Kostki na podstawie art. 231 § 1 KK oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, zarzucając mu stronniczość w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wyłączenie Sędziego NSA Zdzisława Kostki nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu bowiem jest niedopuszczalny. Stosownie do dyspozycji przepisu art. 20 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej P.p.s.a.) wniosek o wyłączenie sędziego wnosi się w toku postępowania ("Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia"). Wskazana regulacja służy zagwarantowaniu rozpoznania sprawy przez bezstronny sąd. Należy zauważyć, że w orzecznictwie oraz w doktrynie przyjmuje się – a NSA rozpoznający niniejszą sprawę pogląd ten w pełni podziela, że wniosek o wyłączenie sędziego złożony po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego prawomocnym orzeczeniem jest niedopuszczalny, konsekwencją czego jest jego odrzucenie (por. postanowienia NSA: z 18 lutego 2005 r., OSK 173/04, niepubl.; z 11 maja 2009 r., I OPP 30/09; CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, a także: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2011, art. 20 oraz M. Romańska [w:] T. Woś [red.], Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 20). W rozpatrywanej sprawie wyrokiem z 10 września 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 2756/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. W. na postanowienie D. L. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru k. 99 akt został doręczony skarżącej 14 listopada 2018 r. i w terminie do tego przeznaczonym nie został zaskarżony. Stał się on prawomocny od 15 grudnia 2018 r. co stwierdzono postanowieniem o stwierdzeniu prawomocności z 4 września 2019 r, (k.149 akt). Prawomocność ww. wyroku oznacza, że postępowanie w sprawie zostało ostatecznie zakończone. Wobec tego, że postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w niniejszej sprawie już się nie toczy, to wniosek o wyłączenie sędziego NSA Zdzisława Kostki na etapie postępowania zażaleniowego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym był niedopuszczalny z tej przyczyny, że nie miał on na celu zagwarantowania rozpoznania sprawy przez bezstronny sąd, skoro w czasie jego złożenia sprawa była już zakończona prawomocnym wyrokiem o oddaleniu skargi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do merytorycznego orzekania w sprawie złożonego wniosku o wyłączenie sędziego NSA. Przedmiotowy wniosek skarżącej o wyłączenie sędziego NSA Zdzisława Kostki należało zatem odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a i art. 193 P.p.s.a. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.