Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II OZ 1085/26

Postanowienie NSA z 22 października 2026 r., II OZ 1085/26

Wynik

Oddalono zażalenie

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
22 października 2026
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Dnia 22 października 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, , , po rozpoznaniu w dniu 22 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 1568/26 o wymierzeniu grzywny w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 26 marca 2026 r., znak: DOZ-APN.650.314.2025.MR w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: oddalić zażalenie.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 112 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wymierzył Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywnę w wysokości 3000 złotych za nienadesłanie kompletnych akt sprawy dotyczących postanowienia Śląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, zwanego dalej "WKZ", z 30 kwietnia 2025 r. Sąd I instancji wskazał, że dwukrotnie wzywał Ministra do nadesłania kompletnych akt administracyjnych dotyczących ww. postanowienia WKZ. Pomimo tego Minister nie nadesłał do Sądu akt sprawy zgodnie z obowiązującymi przepisami. Do organu dotarła informacja o nałożonym obowiązku i możliwości wymierzenia grzywny w związku z niezastosowaniem się do ww. obowiązku. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych pisma Śląskiego WKZ w Katowicach z 18 lipca 2025 r. wynika, że organ ten, przekazując Ministrowi wniosek skarżącej o stwierdzenie nieważności postanowienia, przekazał mu również akta sprawy w formie elektronicznej za pośrednictwem platformy e-PUAP. Akta te nie zostały przesłane Sądowi ani wraz z odpowiedzią na skargę, ani w związku ze wskazanymi wyżej wezwaniami. Ponadto Sąd wyjaśnił, że przekazanie całości akt sprawy, w tym akt o jakie wezwano Ministra, jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie zaskarżono, wynikającym z art. 54 § 2 p.p.s.a. Niewykonanie tego obowiązku, powoduje, że Sąd nie ma możliwości zweryfikowania poprawności przeprowadzenia postępowania administracyjnego. Sąd zwrócił też uwagę, że organ nie udzielił żadnych wyjaśnień w związku z wezwaniami do nadesłania akt. Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze stopień winy organu, brak istnienia obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających ten stan rzeczy, uznając, że jej wysokość jest adekwatna do stopnia stwierdzonego uchybienia. Tylko bowiem niedbałe działanie organu uniemożliwia skierowanie niniejszej sprawy do merytorycznego rozpoznania przez Sąd, przedłużając tym samym czas trwania postępowania. Zażalenie na ww. postanowienie złożył Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, wnosząc o jego uchylenie. W zażaleniu sformułowano zarzut dotyczący naruszenia art. 112 p.p.s.a. przez wymierzenie grzywny w konsekwencji błędnego przyjęcia, że organ nie przekazał kompletnych akt sprawy, a także poprzez nieuwzględnienie istotnych dla sprawy okoliczności przy ustalaniu wysokości grzywny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 112 zdanie pierwsze p.p.s.a., w razie uchylania się organu od zastosowania się do postanowienia sądu lub zarządzenia przewodniczącego podjętych w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Sformułowanie zawarte w art. 112 p.p.s.a. nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny, podobnie jak ma to miejsce w przypadku grzywny przewidzianej w art. 55 § 1 p.p.s.a. Przy czym jedyną materialnoprawną przesłanką ukarania organu grzywną wynikającą z art. 112 p.p.s.a. jest niezastosowanie się do postanowienia sądu lub zarządzenia przewodniczącego wydanych w toku prowadzonego postępowania. Ocena, czy zachodzi konieczność wymierzenia grzywny pozostawiona jest przy tym uznaniu sądu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, ustalone w niniejszej sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji przepisu art. 112 p.p.s.a. i z tej przyczyny należało uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie ocenił postępowanie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego jako wypełniające przesłankę określoną w tym przepisie, warunkującą możliwość wymierzenia mu grzywny. Sąd dwukrotnie wzywał organ do nadesłania kompletnych akt sprawy dotyczących postanowienia Śląskiego WKZ z 30 kwietnia 2025 r. W tym zakresie Minister nie może zasłaniać się twierdzeniem, że przekazał wszystkie akta sprawy jakie otrzymał od Śląskiego WKZ. Przy ocenie kompletności akt administracyjnych nie chodzi bowiem o stwierdzenie w jakiej formie nastąpiło przekazanie akt Ministrowi przez Śląski WKZ, lecz o obiektywną ocenę, czy akta te są kompletne. Tymczasem z nadesłanych do Sądu Administracyjnego akt wynika, że akta organu stopnia wojewódzkiego zaczynają się w istocie od rozstrzygnięcia kasatoryjnego Ministra. Akta te nie zawierają przede wszystkim akt dotyczących wcześniejszego etapu postępowania, w którym zostało wydane postanowienie Śląskiego WKZ z 23 lutego 2024 r. Akta te nie zawierają ekspertyzy technicznej obiektu, jak i dokumentów dotyczących walorów zabytkowych obiektu, na które powoływano się dokonując uzgodnienia. Ponadto z protokołu oględzin z 14 stycznia 2025 r. wynika, że podczas tych oględzin wykonano dokumentację fotograficzną, której także brak w aktach sprawy. Oceny tej nie niweczy odwoływanie się przez organ do załączonej do akt karty przeglądowej sprawy DOZ-APN.650.314.2025.MR, która zasadniczo potwierdza, że akta organu stopnia wojewódzkiego nie są kompletne. Jeżeli zatem Minister nie uzyskał od Śląskiego WKZ kompletnych akt administracyjnych to w związku z wezwaniem Sądu Administracyjnego powinien o takie niezwłocznie wystąpić do organu stopnia wojewódzkiego celem zadośćuczynienia wezwaniu Sądu, zamiast zasłaniać się okolicznością, że takie a nie inne akta administracyjne otrzymał od WKZ. Należy podkreślić, że do chwili obecnej organ nie nadesłał kompletnych akt sprawy organu stopnia wojewódzkiego, mylnie stojąc na stanowisku, że takie akta już nadesłał bo w tejże formie otrzymał je od WKZ. Ponadto w świetle akt sprawy nie znajduje potwierdzenia argumentacja zażalenia jakoby Minister nie otrzymał dwóch wezwań do nadesłania kompletnych akt sprawy. Z akt sprawy wynika, że oba wezwania zostały doręczone Ministrowi przez platformę ePUAP (czyli za pomocą środków komunikacji elektronicznej) odpowiednio w dniach 2 i 21 lipca 2026 r., o czym świadczą znajdujące się w aktach sprawy Urzędowe Poświadczenia Odbioru (patrz: stosownie do art. 74a § 11 p.p.s.a. datą doręczenia pism, o których mowa w § 10, jest data określona w urzędowym poświadczeniu odbioru). Natomiast Sąd Administracyjny przy zastosowaniu art. 112 p.p.s.a. nie ocenia sposobu organizacji Ministerstwa, dlatego legalności wymierzenia grzywny nie może podważać okoliczność, że pracownik organu przebywał na urlopie i z tego powodu organ nie odpowiedział na wezwania Sądu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.

Informacje o sprawie

Data wpływu
15 września 2026
Hasła tematyczne
Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Sędziowie
Anna Żak /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny