II OZ 1065/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 975/16 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2016 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: oddalić zażalenie

M. P. w dniu 6 marca 2020 r. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 975/16. Postanowieniem z dnia 10 września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 975/16, odrzucił zażalenie skarżącego z dnia 6 marca 2020 r., na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako P.p.s.a.). Powodem odrzucenia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 17 lutego 2020 r. był brak dokonania wpłaty wpisu sądowego od wniesionego zażalenia pomimo skutecznego wezwania skarżącego do jego dokonania zarządzeniem Sądu z 23 czerwca 2020 r., które zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 21 sierpnia 2020 r. (zpo. k. 277 akt). Sąd na podstawie adnotacji z 10 września 2020 r. ustalił, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Termin uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie 28 sierpnia 2020 r. W piśmie z dnia 19 czerwca 2020 r. zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. P. reprezentowany przez pełnomocnika R. P., zaskarżając je w całości. Wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości, gdyż w jego ocenie, treść postanowienia jest niezgodna ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W okolicznościach sprawy Sąd I instancji słusznie orzekł o odrzuceniu zażalenia skarżącego z 6 marca 2020 r. stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. Nie można zarzucić Sądowi wydania orzeczenia niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym sprawy. Skoro zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z 23 czerwca 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 6 marca 2020 r. na postanowienie Sądu z dnia 17 lutego 2020 r. w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia, które zostało mu skutecznie doręczone w dniu 21 sierpnia 2020 r. (zpo k. 277 akt), to w myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. należało postanowieniem odrzucić ww. zażalenie bowiem na podstawie adnotacji Wydziału Finansowego Sądu z 10 września 2020 r. ustalono, że do dnia 7 września 2020 r. nie odnotowano wpłaty za zażalenie do niniejszej sprawy (k. 272 akt). Brak wpłaty wpisu od zażalenia w wyznaczonym terminie pomimo wcześniejszego wezwania Sądu i oznaczenia rygoru braku wpłaty odpowiada dyspozycji art. 220 § 1 i art. 220 § 3 P.p.s.a. i obligowało Sąd do odrzucenia zażalenia zgodnie z tym przepisem. Wobec tego zażalenie należało uznać za pozbawione podstaw i jako takie oddalić. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.