II OZ 1064/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 633/24 odrzucające skargę P. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 18 września 2024 r., znak SKO.ZP.4110.108.1980.2023 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 marca 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 633/24, odrzucił skargę P. L. (skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 18 września 2024 r., znak SKO.ZP.4110.108.1980.2023. Sąd podał, że pismami z dnia 28 stycznia 2025 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków "formalnych" skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego oraz nadesłanie ośmiu odpisów skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 17 lutego 2025 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu upłynął w niniejszej sprawie z dniem 24 lutego 2025 r. Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stwierdzono, że skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi. Ponadto nie uzupełnił braków formalnych skargi. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), orzekł o odrzuceniu skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący podnosząc, po pierwsze, że w zaskarżonym orzeczeniu nie wzięto pod uwagę, że wpis sądowy w wysokości "pół tysiąca złotych" ma charakter zaporowy (mrożący) i nie odpowiada wysokością wcześniejszym opłatom sądowym ustalanym w tej samej i innych pokrewnych sprawach (100-200 złotych), po drugie, że sprawa nie została należycie wyjaśniona od strony przedmiotowej (albowiem sprawa dotyczy planowanej inwestycji w miejscowości [...] przy ul. [...], a istnieją dwie takie miejscowości, a w nich dwie ul. [...]; jedna lokalizacja - de facto - bez ul. [...], zaś druga - de iure - posiadająca ul. [...], położoną obok ul. [...]), zatem na obecnym etapie rozeznania sprawy niemożliwe jest ustalenie stanu faktycznego i okoliczności sprawy nie budzące wątpliwości". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 p.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi nakazuje sądowi jej odrzucenie. Ponadto, zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżący nie jest zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie został zwolniony z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. akt VIII SPP/Wa 193/24, pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, z uwagi, że nie został on złożony, pomimo wezwania, na urzędowym formularzu. Z akt sprawy wynika, że skarżący, w wykonaniu zarządzenia z dnia 27 stycznia 2025 r., został wezwany pismem z dnia 28 stycznia 2025 r. do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie 8 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto, zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2025 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, również w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Oba te wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 17 lutego 2025 r., co nie jest przez niego kwestionowane. Analiza akt sądowych sprawy nie pozostawia wątpliwości, że skarżący, w zakreślonym przez Sąd terminie (upływał z dniem 24 lutego 2025 r.), nie wykonał przedmiotowych wezwań. Zasadnie zatem Sąd Wojewódzki odrzucił skargę w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, argumentacja podniesiona w zażaleniu nie zmienia powyższego zapatrywania. Skarżący sam pozbawił się możliwości przyznania prawa pomocy (nie złożył, mimo wezwania, wniosku na urzędowym formularzu). Nie zaskarżył także wydanego zarządzenia w przedmiocie wpisu sądowego. Na obecnym etapie postępowania nie może on także skutecznie podnosić zarzutów, które odnoszą się do zasadności zaskarżonej decyzji (błędne ustalenie stanu faktycznego). Ich uwzględnienie byłoby ewentualnie możliwe w przypadku merytorycznej oceny decyzji, która obecnie nie może już być dokonana, albowiem skarżący zaniechał uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.