II OZ 1034/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 4 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia [...] na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 czerwca 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 1059/16, o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 19 czerwca 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 1059/16, Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał Stowarzyszenie [...] do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 31 sierpnia 2016 r. Jako podstawę wezwania Przewodniczący Wydziału wskazał art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym i § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej "rozporządzenie"). Stowarzyszenie w zażaleniu na powyższe zarządzenie wniosło o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości, sprostowanie i uzupełnienie zarządzenia oraz rozpoznanie wniosku o zwolnienie z kosztów wpisu sądowego i ustanowienie pełnomocnika prawnego z urzędu. Stowarzyszenie zarzuciło, że w zarządzeniu nie określono, że postępowanie dotyczy turbin wiatrowych, co może skutkować domniemaniem, że przedmiotowe postępowanie dotyczy decyzji w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w sprawie takiej samej inwestycji tego samego inwestora na terenie gminy Środa Wlkp. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art.214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwane dalej "p.p.s.a."), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Pismem o którym mowa w wymienionych przepisach jest między innymi skarga (art.230 § 2 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie Stowarzyszenie wniosło skargę na postanowienie SKO w Poznaniu z dnia 31 sierpnia 2016 r. orzekające o niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Wielkopolskiego Zarządu Dróg Wojewódzkich z dnia 22 maja 2016 r., a zatem należało wezwać stronę skarżącą do uiszczenia wpisu w określonej wysokości stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. Na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia powołanego w podstawie prawnej zaskarżonego zarządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł. W tym stanie sprawy, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należało wezwać Stowarzyszenie do uiszczenia wpisu od skargi, ustalonego w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Zaznaczyć należy, że prawomocnym postanowieniem z dnia 28 lutego 2017 r. utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 17 stycznia 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, co skutkowało obowiązkiem wezwania strony do opłacenia wymaganych kosztów sądowych. Jako niezasadne należało uznać zarzuty dotyczące okoliczności związanych z brakiem precyzyjnego określenia przedmiotu postępowania w zaskarżonym zarządzeniu. Sprawa jest bowiem prowadzona pod określoną sygnaturą akt, pod którą zarejestrowano skargę złożoną w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Skoro zatem w zarządzeniu wskazano odpowiednią sygnaturę akt sprawy, to nie może budzić wątpliwości, że zaskarżone zarządzenie wydane zostało na skutek skargi Stowarzyszenia na postanowienie SKO w Poznaniu z dnia 31 sierpnia 2016 r. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 i art.198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.