II OZ 1031/25

Dnia 17 czerwca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. i K. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 55/24 w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 listopada 2023 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić zażalenie.

Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 23 listopada 2023 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, zarządzeniem z 31 stycznia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 55/24, wezwał D. K. do wykonania prawomocnego zarządzenia z 28 października 2024 r., którym wezwano D. K. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Skarżące na to zarządzenie wniosły zażalenie. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie na zarządzenie z 31 stycznia 2025 r., wzywające do wykonania prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jest niedopuszczalne i winno być odrzucone, choć podstawa odrzucenia jest inna w odniesieniu do każdej z żalących się. Należy zauważyć, że niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę niebędącą adresatem zarządzenia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego zarządzenia. Takie skutki jak odrzucenie skargi na wypadek nieuiszczenia w terminie opłaty sądowej w niniejszej sprawie dotyczą wyłącznie D. K., nie zaś K. P.. Z uwagi na powyższe zachodzi konieczność odrzucenia zażalenia K. P. Natomiast zażalenie D. K. jako niedopuszczalne również podlega odrzuceniu, gdyż ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje środka zaskarżenia od tego typu zarządzenia. Wyjaśnić bowiem należy, że ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, po uprawomocnieniu się orzeczenia w przedmiocie przyznania prawa pomocy, nie stanowi zarządzenia, o którym mowa w art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.). Jest to czynność techniczna zmierzająca do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego. Nie jest to zatem zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych, w rozumieniu art. 227 § 1 p.p.s.a., od którego przysługuje zażalenie. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 oraz w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.