II OZ 1019/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 27 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Ke 360/17 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia w sprawie ze skargi M. R. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Kielcach z dnia 17 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Ke 143/16 w sprawie ze skargi M. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił M. R. wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia w sprawie z jej skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Kielcach z dnia 17 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Ke 143/16. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji, kierując się treścią art. 284 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), wyjaśnił, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia może dotyczyć tylko spraw, w których akty będące przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej nadają się do wykonania. Wykonanie aktu dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których podmiot uzyskuje uprawnienie lub mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. W orzecznictwie zgodnie podkreśla się, że nie podlegają wykonaniu postanowienia stwierdzające niedopuszczalność zażalenia (bądź odwołania) od decyzji administracyjnej (postanowienia). Rozstrzygnięcia te stanowią bowiem procesowy (a nie: merytoryczny) sposób zakończenia postępowania zażaleniowego (odwoławczego), nie rozstrzygając o prawach i obowiązkach żalącego (odwołującego się). Z tych też przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 284 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła M. R., wnioskując o jego zmianę powodującą wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Zdaniem skarżącej zachodzi wielkie prawdopodobieństwo, że "forsowana decyzja może narazić M. R. na straty", zaś w wyroku z dnia 17 maja 2016 r. Sąd błędnie przyjął, że skarżącym jest M. R., a nie M. R. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Stosownie do treści art. 284 P.p.s.a.: "wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie tamuje wykonania zaskarżonego orzeczenia. W razie uprawdopodobnienia, że zgłaszającemu wniosek grozi niepowetowana szkoda, sąd może wstrzymać wykonanie orzeczenia". Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że samo wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie wstrzymuje automatycznie wykonania wyroku. Upoważnia jednak osobę, która ją składa do wystąpienia z wnioskiem o wstrzymanie wykonania orzeczenia. Skuteczność tego wniosku zależy od uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę, iż w razie wykonania orzeczenia wnoszącemu skargę grozi niepowetowana szkoda. Inne okoliczności, jak wynika z tej regulacji, uniemożliwiają sądowi uwzględnienie wniosku w tym przedmiocie. Złożenie skargi o wznowienie postępowania nie powoduje więc, że zaskarżony wyrok przestaje być prawomocny, jednakże dopiero wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia, w ramach tak rozpoczętego postępowania i uprawdopodobnienie grożącej skarżącemu niepowetowanej szkody daje podstawy do zastosowania przez sąd instytucji z art. 284 P.p.s.a. Uprawdopodobnienie to należy jednak zawsze odnieść do sytuacji, gdyby orzeczenie objęte skargą o wznowienie postępowania zostało wykonane. W okolicznościach niniejszej sprawy, jak słusznie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 17 maja 2016 r. oddalający skargę M. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 2 grudnia 2015 r. stwierdzające niedopuszczalność zażalenia M. R. na postanowienie organu I instancji z dnia 19 sierpnia 2015 r. o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany stanu wody nie podlega wykonaniu. Uwzględnienie wniosku strony wnoszącej skargę o wznowienie postępowania nie zmieniłoby bowiem jej sytuacji prawnej podobnie, jak i sytuacji M. R. Mówiąc wprost, żadne z nich w efekcie wydania żądanego postanowienia nie stałoby się stroną postępowania administracyjnego, co skutkowałoby koniecznością rozpoznania złożonego w sprawie zażalenia. Jak trafnie konkludował to Sąd pierwszej instancji, rozstrzygnięcie w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia nie dokonuje bowiem zmian w zakresie praw lub obowiązków skarżącej lub ww. uczestnika postępowania, w szczególności nie nakłada na nich powinności określonego zachowania. Tym samym, skoro zaskarżony skargą o wznowienie postępowania wyrok nie może zostać wykonany brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku złożonego w trybie art. 284 P.p.s.a. już tylko z tego względu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił rozpoznawane zażalenie.