II OSK 693/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Województwa Podkarpackiego o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2017 r. sygn. akt II OSK 693/16 w sprawie ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 506/15 w sprawie ze skargi Województwa Podkarpackiego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 506/15 uwzględnił skargę Województwa Podkarpackiego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania Województwa Podkarpackiego i uchylił to postanowienie (pkt I) oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie na rzecz Województwa Podkarpackiego kwotę 2240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt II). Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie, wyrokiem z dnia 15 grudnia 2017 r. sygn. akt II OSK 693/16 uchylił zaskarżony wyrok w pkt II i zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie na rzecz Województwa Podkarpackiego kwotę 1500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 1); oddalił skargę kasacyjną w pozostałym zakresie (pkt 2) i odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości (pkt 3). Województwo Podkarpackie złożyło wniosek o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez usunięcie z punktu I tego wyroku oczywistej omyłki w oznaczeniu kosztów postępowania poprzez ich określenie na kwotę 340 zł zamiast 1500 zł. W uzasadnieniu wskazano, że jak wynika z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd ten uznał, że od skargi należny był wpis stały a nie stosunkowy. Pochodną tego faktu jest również wysokość kosztów zastępstwa pełnomocnika w wysokości 240 zł. W konsekwencji zdaniem strony koszty postępowania przed Sądem pierwszej instancji powinny się kształtować na poziomie 340 zł a resztę uiszczonego wpisu (1900 zł) Sąd winien zwrócić na rachunek skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2). Rozpoznawany wniosek Województwa Podkarpackiego nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2017 r. nie zawiera wad opisanych w ww. przepisie, uzasadniających ich sprostowanie. W niniejszej sprawie Województwo Podkarpackie uiściło wpis sądowy od skargi w wysokości 1900 zł, stosując się do wezwania Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 maja 2015 r. do uzupełnienia wpisu sądowego. Sąd pierwszej instancji w wyroku z dnia 15 grudnia 2017 r., uwzględniając skargę, w punkcie II orzeczenia zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie na rzecz Województwa Podkarpackiego kwotę 2240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uwzględniając natomiast skargę kasacyjną w części odnoszącej się do rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Sąd pierwszej instancji wadliwie ustalił te koszty w oparciu o wartość przedmiotu sporu, ponieważ sprawa podlega wpisowi stałemu zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), tj. w wysokości 100 zł. W konsekwencji uchylił zaskarżony wyrok w tej części i zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie na rzecz Województwa Podkarpackiego kwotę 1500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Jak wynika z uzasadnienia wyroku z dnia 15 grudnia 2017 r. rozstrzygnięcie to wydano w oparciu o przepisy § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c (powinno być: § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) w zw. z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Jak stanowi § 2 ust. 2 cyt. rozporządzenia podstawę zasądzenia opłaty za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4 tego rozporządzenia. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Z kolei zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c tego aktu stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie (niż wymienione w lit. a i b) wynoszą 240 zł. Analiza uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2017 r. wskazuje zatem, że na kwotę 1500 zł zasądzoną od organu na rzecz skarżącego tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego składa się wysokość wpisu sądowego od skargi – 100 zł oraz koszty zastępstwa radcy prawnego w wysokości 1400 zł. Wyjaśnić należy, że co do tej ostatniej wymienionej pozycji Naczelny Sąd Administracyjny skorzystał z możliwości miarkowania stawki minimalnej w granicach określonych w § 2 ust. 2 ww. rozporządzenia. W tych okolicznościach nie ma zatem mowy o omyłce czy błędzie rachunkowym przy określaniu wysokości kosztów postępowania należnych stronie skarżącej od organu. Wniosek o sprostowanie wyroku podlegał zatem oddalaniu Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.