II OSK 499/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. D. i Z. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. D. i Z. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 października 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 916/20 w sprawie ze skargi J. D. i Z. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] maja 2020 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Wyrokiem z dnia 20 października 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 916/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J. D. i Z. D. (dalej "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] maja 2020 r. w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten pełnomocnik skarżących uzasadnił występującym na gruncie sprawy ryzykiem wyrządzenia skarżącym kasacyjnie niepowetowanej szkody związanej z pobraniem od nich opłaty z tytułu renty planistycznej w wysokości 26 606,00 zł, która w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania dowodowego może okazać się w całości lub w znacznej części nienależna. Pełnomocnik podkreślił, że wyegzekwowanie od skarżących na obecnym etapie sprawy powyższej kwoty spowoduje, że to na skarżących przeniesiony zostanie cały ciężar odpowiedzialności za sprawę, a obrona argumentów podniesionych w skardze kasacyjnej utraci faktyczny sens. Żądana przez gminę kwota dla skarżących jest wysoka i będzie stanowiła znaczne obciążenie ich budżetu, zaś z punktu widzenia gminy (jej wielomilionowych budżetów) należność w wysokości 26 606,00 zł nie jest znacząca tym bardziej, że w związku z toczącym się postępowaniem kasacyjnym gmina i tak nie będzie mogła ww. środków wydatkować ze względu na konieczność "zablokowania" ich na potrzeby zwrotu skarżącym w razie ich wygranej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że co do zasady ciężar uprawdopodobnienia przesłanek zawartych w ww. przepisie spoczywa na stronie skarżącej, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (art. 61 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego, wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie miało to miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie miałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu. Wszelkie świadczenia pieniężne co do zasady nie mieszczą się w powyższych kategoriach, z wyjątkiem trudnej sytuacji materialnej strony występującej z wnioskiem. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego strona we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przede wszystkim samo wskazanie kwoty ustalonej w decyzji, jak również powoływanie się na fakt, że dla budżetu gminy kwota ta nie ma wielkiego znaczenia muszą być uznane za niewystarczające dla pozytywnej oceny wniosku. Brak wskazania choćby kwoty uzyskiwanych przez skarżących przychodów czyni niemożliwym dokonanie oceny, w jaki sposób uiszczenie kwestionowanej opłaty wpłynie na kondycję finansową skarżących wiążąc się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest bowiem wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej. Wykazanie to nie może ponadto być równoznaczne z samym stwierdzeniem ale powinno być poparte dokumentami, które mogłyby uprawdopodobnić argumentację zawartą we wniosku. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.