II OSK 2750/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 8 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. Z. od postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 604/14, o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 czerwca 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 604/14, odrzucił skargę M. Z. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący zarządzeniami z dnia 2 kwietnia 2014 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500,00 złotych oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 5 egzemplarzy jej odpisów. Skarżący otrzymał ww. wezwania w dniu 29 kwietnia 2014r., a zatem siedmiodniowy termin upłynął z dniem 6 maja 2014r. Z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi Sąd pierwszej instancji skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a M. Z. w skardze kasacyjnej od powyższego orzeczenia zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu podkreślił, że Sąd pochopnie odrzucił skargę w sytuacji, gdy strona powinna mieć prawo do wyjaśnienia i wykazania przyczyn rzeczywistej niemożności działania. Poprzez odrzucenie zaskarżonym postanowieniem skargi z przyczyn formalnych, Sąd a priori pozbawił skarżącego gwarantowanego przez Konstytucję prawa do sądu. Podkreślił, że pismem z dnia 4 czerwca 2014 r. poinformował Sąd o okolicznościach popadnięcia w zwłokę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a.") skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd. Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jednocześnie w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Podstawę odrzucenia skargi z uwagi na nieusunięci braków formalnych stanowi natomiast przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który przewiduje odrzucenie skargi w razie nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Obowiązek określony w art. 47 § 1 i art. 49 § 1 powołanej ustawy, polegający na dołączeniu odpisów, obciąża składającego pismo, ze skutkami o których stanowi art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, jeżeli brak w tym zakresie uniemożliwia nadanie pismu procesowemu właściwego biegu. W przedmiotowej sprawie skarżący zarządzeniami z dnia 2 kwietnia 2014 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500,00 złotych oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 5 egzemplarzy jej odpisów. W zakreślonym terminie do wykonania zarządzeń, który upłynął z dniem 6 maja 2014 r., skarżący nie wykonał nałożonych obowiązków. Zaznaczyć należy, że termin siedmiodniowy przewidziany na uzupełnienie braków formalnych skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a.) jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być skracany ani przedłużany. Może natomiast zostać przywrócony na skutek stosownego wniosku. W takim stanie prawnym złożenie przez skarżącego pisma informującego z dnia 4 czerwca 2014 r. (z datą nadania 12 czerwca 2014 r.) nie miało wpływu na bieg terminu wyznaczonego na uzupełnienie braków formalnych skargi. W rezultacie bezskuteczny upływ tego terminu skutkować musiał orzeczeniem o odrzuceniu skargi. W tej sytuacji zarzuty naruszenia art. art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 należy uznać za niezasadne. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. Z art. 182 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.