II OZ 1054/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 8 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. K. i J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1073/14 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych w sprawie ze skargi H. K. i J. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu architektoniczno-budowlanego i nałożenia na inwestora obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił H. K. i J. K. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych w sprawie z ich skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu architektoniczno-budowlanego i nałożenia na inwestora obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że po złożeniu w dniu 20 maja 2014 r. skargi, pełnomocnik H. K. i J. K., pismem z dnia 6 czerwca 2014 r. został wezwany m.in. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Postanowieniem z dnia 17 lipca 2014 r. Sąd odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowienie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 23 lipca 2014 r. W dniu 30 lipca 2014 r. pełnomocnik skarżących złożył wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do uzupełniania braków formalnych skargi. Podniósł, że pismo Sądu nosiło tytuł "doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu". Wskazał, że "[t]ym samym pismo określało jednoznacznie przedmiot wezwania, zaś jego złączenie zszywaczem z innymi dokumentami nie dawało podstaw do domniemania, iż wśród tych dokumentów znajduje się ponadto osobne pismo z wezwaniem do usunięcia jeszcze innego braku formalnego skargi. Tak przygotowany przez sekretariat zestaw dokumentów nie odpowiada wymogom zarządzenia Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego nr 11 z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych". Ponadto zaznaczono, że Sąd nie zamieścił wykazu wysyłanych pism, czym wprowadził adresata w błąd co do zawartości przesyłki. Do wniosku o przywrócenie terminu zostało dołączone pełnomocnictwo J. i H. K. udzielone adwokatowi A. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powołując się na art. 86 § 1 i 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., dalej: p.p.s.a.), uznał wniosek o przywrócenie terminu za nieuzasadniony. Wskazał, że w przedmiotowej sprawie pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi, ponieważ nie przeczytał całego wezwania Sądu do ich uzupełnienia, mając taką możliwość. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało w sposób prawidłowy doręczone pełnomocnikowi i miał on fizyczną możliwość zapoznania się z nim. Jednak tego pełnomocnik nie zrobił, a więc ponosi winę w nieuzupełnieniu braków formalnych skargi. W zażaleniu na powyższe postanowienie H. K. i J. K., reprezentowani przez adwokata, podnieśli zarzut naruszenia art. 86 § 1 p.p.s.a. przez jego błędną wykładnię. Wywodzili, że brak zamieszczenia wykazu dokumentów nadesłanych pełnomocnikowi wprowadziło adresata w błąd co do zawartości przesyłki. Pełnomocnik skarżących, będąc w błędnym przekonaniu o zawartości przesyłki, uiścił jedynie wpis od skargi, do którego został zobowiązany. Ponadto, powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżących wskazywał, że nie do zaakceptowania jest zbyt formalistyczne podejście Sądu do kwestii przywrócenia terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd postanowi przywrócenie terminu, jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym nie budzi wątpliwości, że o braku winy można mówić wyłącznie wówczas, gdy przeszkody, będącej przyczyną uchybienia terminu, nie można było usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego wywodzi, że skarżący nie ponoszą winy w niedochowaniu terminu do przedłożenia pełnomocnictwa, ponieważ wezwanie do powyższej czynności pozostawało w pliku nadesłanych dokumentów, z pisma przewodniego nie wynikało zaś, by powyższe wezwanie było zawarte w przesyłce z Sądu. Powyższa okoliczność, w przekonaniu pełnomocnika skarżącego, stanowi o braku winy w niedochowaniu terminu do nadesłania pełnomocnictwa. Z powyższą argumentacją nie sposób się zgodzić. Jak wynika z akt sprawy, czego pełnomocnik skarżącego, który jest pełnomocnikiem fachowym, nie kwestionuje, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa zostało mu doręczone. Wobec powyższych okoliczności nie sposób wywodzić, by zapoznanie się z powyższym wezwaniem uniemożliwiła pełnomocnikowi okoliczność pominięcia tego pisma w treści pisma przewodniego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego powołane okoliczności nie mogą świadczyć o uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu do dokonania powyższej czynności procesowej. Nieuwagi, czy też braku staranności w prowadzeniu sprawy nie można kwalifikować jako brak winy. Uznać zatem należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie odmówił stronie skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji