II OSK 2685/22

Dnia 10 października 2023 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Robert Sawuła (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Tomasz Bąkowski sędzia del. WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2023 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy w zakresie sprostowania z urzędu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lipca 2023 r., sygn. akt II OSK 2685/22 w sprawie ze skargi kasacyjnej Rady Miejskiej w Łodzi od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 września 2022 r. sygn. akt III SA/Łd 326/22 w sprawie ze skargi Prokuratora Okręgowego w Łodzi na uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 25 sierpnia 2021 r. nr XLVII/1454/21 w przedmiocie połączenia samorządowych instytucji kultury postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w punkcie 1. sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lipca 2023 r., sygn. akt II OSK 2685/22 w wierszu 4 od dołu, w ten sposób, że w miejsce "§ 5 ust. 1 pkt 8" wpisać "§ 5 ust. 2 pkt 8".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 1634 ze zm., Ppsa) sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 lipca 2023 r. sygn. akt II OSK 2685/22 wystąpiła oczywista omyłka, polegająca na błędnym wpisaniu zakresu uchwały, której Sąd Naczelny stwierdził nieważność –"§ 5 ust. 1 pkt 8" Statutu Miejskiej Strefy Kultury w Łodzi stanowiącego Załącznik do uchwały Nr XLVII/1454/21 Rady Miejskiej w Łodzi z 25 sierpnia 2021 r., zamiast "§ 5 ust. 2 pkt 8" statutu. Powyższa oczywista omyłka wymagała sprostowania, bowiem z uzasadnienia w/w wyroku (s. 25-26 – część M. uzasadnienia) oraz z akt niniejszej sprawy wynika, że w istocie chodziło o § 5 ust. 2 pkt 8 cyt. statutu, a nie jego § 5 ust. 1 pkt 8. Błąd w powyższym zakresie uznać należało za oczywistą omyłkę. Tym samym zaszła podstawa do sprostowania z urzędu przedmiotowego wyroku w zakresie wskazanym w sentencji niniejszego postanowienia. Z powyższych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 Ppsa, należało orzec jak w sentencji.