II OSK 2656/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia zawartego w skardze kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 1438/16 w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r. znak [...] w przedmiocie wykonania zastępczego obowiązku określonego w tytule wykonawczym postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Wyrokiem z dnia 28 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J. K. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r., utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] maja 2016 r., którym orzeczono, że obowiązek określony w tytule wykonawczym polegający na rozbiórce wybudowanej bez pozwolenia na budowę wiaty drewnianej o wymiarach 4,45 x 8,0 m wraz z kanałem o wymiarach 5,0 x 0,90 m zostanie w trybie postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo za zobowiązanego J. K., na jego koszt i niebezpieczeństwo przez Przedsiębiorstwo [...]. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył J. K., zamieszczając w niej wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego ze względu na szczególnie uzasadniony przypadek polegający na tym, że skarżący wybudował na fundamencie z kanałem zadaszenie, które nie jest objęte tytułem wykonawczym i mogłoby zostać zniszczone w wyniku wykonania prac rozbiórkowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika więc, iż warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka, bowiem w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy. Uwzględniając przedstawione wyżej wymogi oraz charakter kontrolowanego w sprawie postanowienia organu II instancji, jak i przyjęte w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozwiązania, stwierdzić trzeba, że skarżący (zobowiązany) ma przede wszystkim obowiązek wykonania zobowiązania nałożonego na niego tytułem wykonawczym. Tym samym, oceniając kwestię konieczności udzielenia skarżącemu w konkretnej sprawie ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., należy również uwzględnić konieczność zabezpieczenia egzekwowanego obowiązku. W nawiązaniu do argumentacji rozpoznawanego wniosku, stwierdzić trzeba, że na obecnym etapie postępowania, sąd nie bada ani prawidłowości wystawionego tytułu wykonawczego, ani orzeczonego sposobu wyegzekwowania nałożonego na skarżącego obowiązku. Nadto z treści tego tytułu jednoznacznie wynika, że obejmuje on rozbiórkę wiaty drewnianej wraz z kanałem, a nie jak stwierdza się we wniosku "wylewkę wraz z kanałem". Wskazując na powyższe, wobec nie wskazania przez skarżącego takich okoliczności, które przemawiałyby za koniecznością udzielenia mu ochrony tymczasowej, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.