II OSK 2641/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 czerwca 2022 r. sygn. akt II SA/Łd 735/21 w sprawie ze skargi J. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w W. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 17 czerwca 2021 r., nr 148/2021 w przedmiocie nakazu rozbiórki nośnika reklamowego postanawia: oddalić wniosek

Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2022 r. sygn. akt II SA/Łd 735/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w W. (dalej również jako "skarżąca") na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 17 czerwca 2021 r., w przedmiocie nakazu rozbiórki nośnika reklamowego. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniosła J. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, domagając się jego uchylenia. W skardze został zawarty również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz.U.2022.329 ze zm.; dalej p.p.s.a.). W ocenie pełnomocnika realizacja decyzji o nakazie rozbiórki prowadzić będzie do wyrządzenia skarżącej znacznej szkody materialnej oraz spowoduje niemożliwe do odwrócenia skutki. Rozebranie przedmiotowego nośnika reklamowego będzie związane z koniecznością poniesienia przez skarżącą znacznych kosztów, które w przypadku uchylenia decyzji o nakazaniu rozbiórki będą bardzo trudne do odzyskania przez skarżącą. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07 przyjął, że na podstawie tego przepisu dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu także w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę. Jednocześnie w myśl art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Sąd administracyjny może zatem zmienić postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i wstrzymać jego wykonanie. Należy zauważyć, że wniosek strony skarżącej był już przedmiotem rozważań Sądu I instancji, który postanowieniem z dnia 3 lutego 2022 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strona nie złożyła zażalenia na to postanowienie. Sąd I instancji w ww. postanowieniu wskazał, że strona nie uzasadniła swojego wniosku i nie przedstawiła żadnych okoliczności uzasadniających, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Na obecnym etapie skargi kasacyjnej pełnomocnik strony jedynie ogólnikowo wskazał na poniesienie znacznych kosztów przez skarżącą. Nie przedstawił jednak żadnych dokumentów na potwierdzenie jakim majątkiem dysponuje skarżąca i czy przeznaczenie konkretnych środków można określić mianem znacznej szkody. Należy przypomnieć, że co do zasady przeznaczenie środków materialnych jest odwracalne w postępowaniu odszkodowawczym i tylko utrata środków niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb może być uznawana za trudną do odwrócenia. Pełnomocnik jednak takiej sytuacji nie uprawdopodobnił. W tym stanie rzeczy nie ma podstaw do zmiany zapadłego już w sprawie postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a. Tym samym nie jest możliwe uwzględnienie obecnie rozpatrywanego wniosku zawartego w skardze kasacyjnej. W konsekwencji powyższego NSA, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.