II OSK 2621/23

Dnia 10 stycznia 2024 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2024 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku I.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej I.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 września 2023 r., sygn. akt II SA/Wr 281/21 oddalającego skargę I.P. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 kwietnia 2021 r. nr 433/2021 w przedmiocie nakazu rozbiórki garażu postanawia: oddalić wniosek.

Wyrokiem z 7 września 2023 r., sygn. akt II SA/Wr 281/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) we Wrocławiu oddalił skargę I.P. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (DWINB) z 14 kwietnia 2021 r. nr 433/2021 w przedmiocie nakazu rozbiórki garażu. W treści skargi kasacyjnej I.P. od w/w wyroku WSA we Wrocławiu jej pełnomocnik zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kłodzku Nr 01/R/2021 z 12 stycznia 2021 r. nakazującą rozbiórkę w całości garażu zlokalizowanego na terenie działki nr [...], [...], obręb [...]. Wniosek uzasadniono zagrożeniem pozbawienia budynku skarżącej umożlwiającego należącego do niej pojazdu oraz spowoduje dla niej znaczne koszty. Nadto wskazuje, że obiekt garażowy skarżącej jest jedną ścianą połączony z innymi obiektami garażowymi, co w przypadku nakazu rozbiórki może ingerować w prawa osób trzecich, jak się później może okazać – bezpodstawnie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 1634, "Ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07 przyjął, że na podstawie tego przepisu dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu także w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę. Przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Sąd administracyjny, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują wymienione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 listopada 2004 r., FZ 474/04, z 31 sierpnia 2004 r., FZ 267/04, z 28 listopada 2012 r., I FSK 1263/12, dostępne w http://orzeczenia.nsa.gov.pl - CBOSA). Co do zasady rozbiórka obiektu budowlanego, niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trwałe skutki wykonania decyzji administracyjnych są w istocie nieuniknione. Jednak każdy przypadek rozbiórki należy rozpatrywać indywidualnie odnosząc go do realiów sprawy. W rozpatrywanej sprawie nakaz dotyczy garażu o wymiarach: a) szerokości od frontu - 401 cm, b) szerokości od tyłu - 402 cm, c) długości – 667 cm, d) wysokości – 330 cm. Ponadto jak wynika z akt sprawy budowa spornego budynku odbyła się poprzez budowę trzech nowych ścian: frontowej, tylnej oraz podłużnej. Ściana frontowa i tylna zostały dobudowane do ścian tylnych istniejących garaży na sąsiednich działkach, wkuwając się w nie z belkami stropowymi. Oczywiście rozbiórka tego obiektu pociągnie ze sobą określone koszty, ale nie doprowadzi do powstania znacznej szkody po stronie zobowiązanego. Rozbiórka wiąże się z demontażem istniejącego obiektu i poniesieniem określonych związanych z tym zazwyczaj kosztów. Jest to jednak normalny skutek wykonania tej decyzji. Wskazać jeszcze należy, że decyzja dotyczy obiektu, którego rozbiórka nie oznacza zniszczenia wszystkich materiałów użytych do wykonania obiektu. Z okoliczności możliwych do ustalenia na podstawie akt sprawy nie wynikają zatem przesłanki zastosowania art. 61 § 3 Ppsa. Sama skarżąca w złożonym wniosku nie wykazała w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie wielokrotnie już podkreślano, że podstawą badania zasadności wstrzymania wykonania decyzji lub aktu jest prawidłowo uzasadniony wniosek oraz zwracano uwagę na obowiązki ciążące w tym zakresie na wnioskodawcy. Obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia (por. postanowienie NSA z 3 lipca 2014 r., II OZ 661/14, CBOSA). Nie ulega wątpliwości, że wniosek taki powinien zostać poparty stosownymi dokumentami źródłowymi pozwalającymi wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Same obawy skarżącej dotyczące niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków zaskarżonej decyzji nie mogą stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji. Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie powołała jakichkolwiek faktów i dowodów, które mogłyby stanowić podstawę do uwzględnienia jej wniosku. Przytoczone przez skarżącą okoliczności mimo, że świadczą o niewątpliwych uniedogodnieniach powstałych w wypadku rozbiórki tego obiektu nie mogą stanowić podstawy dla wstrzymania wykonania decyzji objętej skargą w świetle przesłanek przytoczonego art. 61 § 3 Ppsa. Ponadto Sąd podejmując rozstrzygnięcie co do zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie może opierać się na ogólnikowych stwierdzeniach, które nie zostały poparte żadnym materiałem dowodowym. Zatem uznać należy, że skarżąca nie przedstawiła konkretnych danych, które przemawiałyby za tym, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki lub wyrządzi znaczną szkodę. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.