II OSK 2603/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zofia Flasińska Sędziowie Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędzia del. WSA Mirosław Gdesz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w R. o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2023 r. sygn. akt II OSK 2603/20 wydanego w sprawie ze skargi kasacyjnej Stowarzyszenia [...] z siedzibą w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 czerwca 2020 r. sygn. akt II SA/Rz 196/20 w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 24 czerwca 2020 r. sygn. akt II SA/Rz 196/20 oddalił skargę K. W. (dalej jako skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji Wójta Gminy Ł. z [...] lipca 2019 r. nr [...] o ustaleniu na rzecz P. sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...] na działce nr [...] położonej w miejscowości S. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 5 lipca 2023 r. sygn. akt II OSK 2603/20 oddalił wniesioną przez [...] Stowarzyszenie [...] z siedzibą w R. (dalej jako Stowarzyszenie) skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Pismem z dnia 7 sierpnia 2023 r. Stowarzyszenie złożyło wniosek o wykładnię wskazanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez wskazanie: 1) przepisu prawa materialnego, który stanowił podstawę do uznania, iż w niniejszej sprawie ww. inwestycja nie wprowadzi ograniczeń w zagospodarowaniu terenu skarżącej; 2) czy właściciel obiektu spółka O. brała udział w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 3) czy Sędziowie Naczelnego Sądu Administracyjnego wiedzieli, iż w dniu podejmowania wyroku obiekt był użytkowany już z mocą kilkakrotnie wyższą, ponieważ spółka zniżyła parametry techniczne obiektu (podobnie w tysiącach innych przypadków). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm., dalej Ppsa) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Podkreślić należy, że potrzeba wyjaśnienia treści sentencji wyroku, bądź jego uzasadnienia zachodzi wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe, bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Wniosek o wykładnię wyroku nie może zmierzać również do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawnych i znaczenia słów ani do polemiki ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi zatem wtedy, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. m.in. postanowienia NSA z: 2 marca 2021 r. sygn. akt II OSK 1069/19, sygn. akt II OSK 1017/19; 11 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OSK 662/09; 22 stycznia 2015 r. sygn. akt II OZ 22/15). Dokonując w tym zakresie analizy przedstawionej przez Stowarzyszenie argumentacji zawartej we wniosku o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2023 r. uznać należało, że sprowadza się ona do polemiki z uzasadnieniem tego wyroku i kwestionowania zasadności podjętego przez Sąd rozstrzygnięcia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowane przez Stowarzyszenie żądanie wykracza poza przewidzianą w art. 158 Ppsa wykładnię orzeczenia, która nie może zmierzać do zmian merytorycznych, polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy ani też do formułowania przez Sąd dodatkowych motywów podjętego rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Stowarzyszenie w niniejszym postępowaniu skorzystało z możliwości zakwestionowania wyroku Sądu I instancji, przedstawiając swoje stanowisko we wniesionej przez siebie skardze kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu orzeczenia odniósł się w sposób wyczerpujący do wszystkich postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów, w szczególności do kwestii posiadania statusu strony w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz do braku legitymacji skarżącej do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy [...]. Uważna lektura uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego pozwala w sposób jasny i klarowny stwierdzić jakie przyczyny legły u podstaw oddalenia skargi kasacyjnej. Z tych względów wniosek Stowarzyszenia, który w istocie zmierza do podważenia zasadności podjętego przez Sąd rozstrzygnięcia, nie zasługiwał na uwzględnienie. Wniosek o wykładnię orzeczenia nie może stanowić kolejnego, nieprzewidzianego w ustawie środka zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 w związku z art. 193 Ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.