II OSK 2356/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. B. i J. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku w sprawie ze skargi kasacyjnej A. B. i J. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 29/18 w sprawie ze skargi A. B. i J. B. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] października 2017 r. znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić wniosek

Wyrokiem z dnia 13 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 29/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A. B. i J. B. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] października 2017 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku. W uzasadnieniu podniesiono, że w przypadku braku wstrzymania nakazu rozbiórki, straty skarżących byłyby niepowetowane. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu. Wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku Sądu I instancji nie znajduje umocowania w obowiązujących przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej "p.p.s.a."). Celem instytucji prawnej uregulowanej w art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, a więc zapewnienie skarżącemu ochrony tymczasowej w toku postępowania sądowego przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie można zatem dochodzić wstrzymania wykonania nieprawomocnego wyroku sądu I instancji. Stosowanie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. w toku postępowania kasacyjnego może dotyczyć wyłącznie aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a. Do tych aktów i czynności nie należą wyroki sądów administracyjnych. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.