II OSK 2251/18

Dnia 12 września 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku G. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej G. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1430/17 w sprawie ze skargi G. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić wniosek.

Wyrokiem z dnia 22 marca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1430/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którym odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru, zwanego dalej "PINB", [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...], nakazującej skarżącemu dokonanie rozbiórki zadaszonej konstrukcji drewnianej o wymiarach około 10 x 8 m. Skarżący wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji PINB o nakazie rozbiórki. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że PINB skierował do skarżącego upomnienie z zagrożeniem, iż jeśli skarżący niezwłocznie nie dokona rozbiórki konstrukcji, zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne, mające na celu dokonanie przymusowej rozbiórki, a skarżący poniesie koszty rozbiórki. Obecnie zaś podejmowane są już czynności związane z przymusową rozbiórką. A zatem brak wstrzymania decyzji może spowodować dla skarżącego nieodwracalne skutki, gdyż do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, konstrukcja może zostać przymusowo rozebrana i wyrządzi niepowetowaną szkodę skarżącemu, bowiem konstrukcja jest używana do prowadzonej działalności gospodarczej. Rozbiórka konstrukcji skutkować będzie także nieodwracalnymi skutkami dla skarżącego, gdyż nie będzie możliwe przywrócenie pierwotnego stanu konstrukcji. Poza tym skarżący utraci interes w prowadzeniu tego postępowania, skoro nie będzie istniał już przedmiot sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.", w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07). W związku z treścią art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) w okolicznościach tej sprawy ww. uchwała pozostaje aktualna, ponieważ Sąd I instancji, rozpoznając wniosek skarżącego, odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji PINB. Nie zaistniały więc w tej sprawie skutki prawne, o jakich mowa w art. 61 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie może dotyczyć także wszystkich aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Choć przedmiotem oceny Sądu Administracyjnego jest kwestia odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji PINB, ewentualnie przyjęcie przeciwnego stanowiska do tego jakie zostało zawarte w zaskarżonym postanowieniu może prowadzić w konsekwencji do merytorycznego rozpoznania odwołania od ww. decyzji, co zasadniczo wiąże się ze wstrzymaniem wykonania takiej decyzji z mocy prawa (art. 130 § 2 K.p.a.). A zatem w tej sprawie to od merytorycznego rozpoznania skargi na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania będzie zależało czy decyzja o nakazie rozbiórki zostanie wstrzymana z mocy prawa. W granicach tej sprawy, która merytorycznie dotyczy tylko oceny legalności odmowy przywrócenia terminu, nie jest dopuszczalne wstrzymanie decyzji o nakazie rozbiórki. W innym wypadku przed rozprawą mielibyśmy do czynienia z sytuacją, w której potencjalne skutki stwierdzenia przez sąd administracyjny, że zachodzą podstawy do przywrócenia terminu, miałyby zostać załatwione w drodze wniosku o wstrzymanie takiej decyzji. W tym zakresie jest to rodzaj przedsądu, ponieważ merytoryczna ocena legalności stosownego nakazu nie mieści się aktualnie w granicach tej sprawy, która na obecnym etapie podlega rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny tylko z punktu widzenia oceny zasadności odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w granicach sformułowanych w skardze kasacyjnej zarzutów. W tym zakresie nie jest zatem możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji objętej przedmiotowym wnioskiem. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.