II OSK 2220/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. B. i Ł. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 553/21 w sprawie ze skargi M. B. i Ł. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 stycznia 2021 r., znak: DON.7105.518.2020.ARR w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego odwołania postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne, 2. zwrócić M. B. i Ł. B. solidarnie z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (sto) złotych.

Wyrokiem z dnia 26 maja 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 553/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. B. i Ł. B. (dalej jako skarżący) na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 stycznia 2021 r., znak: DON.7105.518.2020.ARR w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego odwołania. Skarżący reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli skargę kasacyjną od tego wyroku, zaskarżając go w całości. Skarżący domagali się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz rozpoznania sprawy na rozprawie. Sprawa została wyznaczona na termin rozprawy, o czym zawiadomiono strony postępowania. Pełnomocnik skarżących kasacyjnie w piśmie z 14 maja 2024 r. cofnął w całości ww. skargę kasacyjną. Uzasadniając cofnięcie skargi kasacyjnej wskazał, że w między czasie doszło do dobrowolnej rozbiórki części rozbudowanego budynku mieszkalno-usługowego (lokalu gastronomicznego) o wymiarach 9,26 m x 9,02 m oraz wiaty stalowej o wymiarach ok. 2,4 m x 9,26 m, zlokalizowanej na terenie działek nr [...] i nr [...] w obrębie [...], gmina [...], zrealizowanych bez pozwolenia na budowę. Nakaz rozbiórki ww. części budynku stanowił przedmiot sporu pomiędzy stronami a organem i był przedmiotem decyzji PINB w Świeciu z 11 października 2019 r. znak: PINB.SO-422/Św.11-45/18, której dotyczył odmownie rozpatrzony zaskarżonym postanowieniem – objętym skargą – wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Z uwagi na dokonanie rozbiórki prowadzenie niniejszego postępowania stało się bezzasadne i skutkowało złożeniem wniosku o cofnięcie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 – dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 P.p.s.a. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Z powyższego wynika, że podmiot wnoszący skargę kasacyjną może rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 575/07; z 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 573/07; z 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1517/10). W niniejszej sprawie zaskarżonym wyrokiem z dnia 26 maja 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 553/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę skarżących na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 stycznia 2021 r., znak: DON.7105.518.2020.ARR w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego odwołania z 28 października 2019 r. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Świeciu z 11 października 2019 r., znak: PINB.SO-422/Św. 11-45/18, którą nakazano skarżącym wykonać rozbiórkę części rozbudowanego budynku mieszkalno-usługowego (lokalu gastronomicznego ) oraz wiaty stalowej zlokalizowanej na działkach nr [...] i [...] w obrębie [...], gmina [...], zrealizowanego bez pozwolenia na budowę. Pełnomocnik podaje, że powyższy nakaz rozbiórki został dobrowolnie wykonany przez skarżących a zatem prowadzenie postępowania zmierzającego do oceny prawidłowości odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji rozbiórkowej nie ma uzasadnienia. Przedmiot decyzji nie istnieje toteż badanie legalności przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od nieistniejącej decyzji jest bezcelowe. W ocenie NSA, analiza akt sprawy pozwala stwierdzić, że brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymieniona w art. 183 § 2 P.p.s.a. Ponadto cofnięcie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie nie zmierza do obejścia prawa. W konsekwencji NSA uznał, że cofnięcie to jest dopuszczalne. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 60 P.p.s.a. oraz art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej uiszczonego przez skarżącą kasacyjnie orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.