II OSK 2103/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędziowie Sędzia NSA Roman Ciąglewicz Sędzia del. WSA Włodzimierz Kowalczyk (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 marca 2025 r. sygn. akt. II SAB/Lu 19/25 w sprawie ze skargi L. C. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta Zamość w przedmiocie utwardzenia terenu działki oddala skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 25 marca 2025 r. sygn. akt II SAB/Lu 19/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( dalej p.p.s.a. ) oddalił skargę L. C. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta Zamość w przedmiocie utwardzenia terenu działki. Wyrok ten został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym. L. C. (strona, skarżący) wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta Zamość (PINB, organ) "w sprawie podwyższenia, w toku samowoli budowlanej, gruntu położonego w Z. przy ulicy K. [...] [...] przez co naruszono stosunki wodne na sąsiedniej działce [...] powodując jej zalewanie...". Skarżący wniósł o: - stwierdzenie, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta Zamość dopuścił się bezczynności w sprawie podwyższenia, w toku samowoli budowlanej, gruntu położonego w Z. przy ul. K. [...], należącego do S. K. przez co naruszono stosunki wodne na sąsiedniej działce, należącej do skarżącego i powodując jej zalewanie; - zobowiązanie organu do wydania aktu administracyjnego, w terminie 14 dni, licząc od daty uprawomocnienia wyroku; - zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że w dniu 2 października 2024 r. wpłynęło pismo strony z 1 października 2024 r. zawierające skargę dotyczącą zakłócenia stosunków wodnych poprzez podwyższenie terenu w trakcie robót budowlanych realizowanych na działce nr. ew. [...] przy ul. K. [...] w Z.. PINB pismem z 25 października 2024 r., zawiadomił strony o terminie planowanej kontroli w zakresie zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi prowadzonych robót budowlanych na wskazanej działce. Przeprowadzona 14 listopada 2024 r. kontrola wykazała, że na podstawie pozwolenia na budowę na działce prowadzone są prace związane z budową budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączami i urządzeniem terenu, przy czym inwestycję zrealizowano bez istotnych odstępstw w rozumieniu art. 36a ustawy Prawo budowlane. Organ zaznaczył, że roboty budowlane związane z wykonanym utwardzeniem nie powodują zmiany naturalnego spływu wód opadowych z terenu ww. działki. Z tego względu organ, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, nie znalazł podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu, o czym poinformował stronę pismem z 20 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przywołanym na wstępie wyrokiem oddalił skargę. Wskazał, że kontroli sądu w przypadku skarg na bezczynność poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Bezczynność organu ma miejsce w sytuacji, gdy organ nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 k.p.a. w ramach tzw. instytucji sygnalizacji (por. art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.). W kontekście powyższego wzorca kontroli stwierdził, że skarga dotycząca bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta Zamość nie ma usprawiedliwionych podstaw. Jak wynika z akt sprawy, skarżący w piśmie z 1 października 2024 r. (k. 9-10 akt administracyjnych) wniósł do Prezydenta Miasta Zamość "prośbę o interwencję i podjęcie stosownych działań" w związku z nawiezieniem przez S. K. ziemi i - tym samym - bezprawnym podwyższeniem terenu działki przy ul. K. [...] w Z., co niekorzystnie wpłynęło na gospodarkę wodną działki skarżącego, mogąc spowodować podtapianie piwnic domu i budynku gospodarczego. Pełnomocnik skarżącego skierował 13 października 2024 r. do tego organu pismo uzupełniające (k. 19-23 akt administracyjnych). Prezydent Miasta Zamość, działając na podstawie art. 65 k.p.a., 21 października 2024 r. przekazał wskazane wyżej pismo skarżącego Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego Miasta Zamość, celem rozpatrzenia według właściwości (k. 11 akt administracyjnych). PINB, zawiadomieniem z 25 października 2024 r. (k. 26 akt administracyjnych), poinformował skarżącego o zamiarze przeprowadzenia 14 listopada 2024 r. kontroli robót budowlanych wykonywanych na wskazanej działce. Czynności kontrolne zostały przeprowadzone we wskazanym terminie z udziałem pełnomocnika skarżących oraz inwestora, co potwierdzono w protokole kontroli z 14 listopada 2024 r. (k. 36-37 akt administracyjnych). Pismem z 15 listopada 2024 r. (k. 38 akt administracyjnych) PINB zwrócił się do Dyrektora Wydziału Budownictwa, Urbanistyki i Ochrony Zabytków Miasta Zamość o udostępnienie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę wraz z projektem budowlanym budynku mieszkalnego jednorodzinnego (projekt zagospodarowania i projekt architektoniczno-budowlany), zlokalizowanego na działce nr [...] położonej przy ul. K. [...] w Z.. Organ, pismem z 20 listopada 2024 r., zawiadomił skarżącego o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do 30 grudnia 2024 r. W piśmie z 25 listopada 2024 r. skarżący złożył, między innymi, wniosek o powołanie biegłego z dziedziny hydrologii i stosunków wodnych z uwagi na naruszenia stosunków wodnych pomiędzy działką położoną przy ul. K. [...] w Z., a sąsiednią działką należącą do skarżącego (k. 49 akt administracyjnych). Z notatki urzędowej sporządzonej przez pracownika Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta Zamość 26 listopada 2024 r. wynika, że w tej dacie Dyrektor Wydziału Budownictwa udostępnił dokumenty dotyczące projektu budowlanego budynku mieszkalnego na działce położonej przy ul K. [...] w Z.. Organ budowlany dołączył także kserokopię decyzji z 16 stycznia 2023 r. nr 7/2023, zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla S. K. obejmujące budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wg projektu indywidualnego wraz z przyłączem wodociągowym, kanalizacji sanitarnej oraz zewnętrzną instalacją gazową przy ul. K. w Z. na działkach oznaczony w ewidencji gruntów i budynków nr [...], ark. [...] mapy ewidencyjne oraz na działce oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków nr [...] w ark. [...] mapy ewidencyjne. Pismem z 5 grudnia 2024 r. organ nadzoru budowlanego, odpowiadając na wniosek skarżącego dotyczący zakłócenia stosunków wodnych przez podwyższenie terenu na działce nr [...] przy ul. K. [...] w Z., stwierdził, że wskazany budynek wraz z utwardzeniem terenu został zrealizowany bez istotnych odstępstw. W dniu 16 grudnia 2024 r. wpłynęło do PINB ponaglenie strony na bezczynne lub przewlekłe prowadzenie sprawy zakłócania stosunków wodnych poprzez podwyższenie terenu w trakcie robót budowanych prowadzonych na działce położonej przy ul. K. [...] w Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie mając na uwadze wyżej opisany tok postępowania prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta Zamość, stwierdził, że organ ten nie pozostawał w bezczynności w zakresie wniosku skarżącego - w zakresie dotyczącym utwardzenia terenu działki. Wskazał, że PINB, po złożeniu wniosku przez stronę, niezwłocznie przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w zakresie którego mieściła się kontrola działki nr [...] przy ul. K. [...] w Z. W wyniku przeprowadzonej -14 listopada 2024 r. - kontroli organ ustalił, że na wskazanej działce prowadzone są roboty budowlane dotyczące budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączami i urządzeniem terenu. Roboty wykonywane były na podstawie decyzji (pozwolenia na budowę) Prezydenta Miasta Zamość z 16 stycznia 2023 r. nr 7/2023. Co więcej, organ ustalił, że budynek i utwardzenie terenu wykonano bez istotnych odstępstw, które mogłyby negatywnie oddziaływać na nieruchomość skarżącego. Utwardzenie terenu nie spowodowało także zagrożenia dla środowiska, a także nie stwierdzono zmiany kierunku spływu wód opadowych, ze szczególnym uwzględnieniem spływu w stronę działki skarżącego. Z poczynionych przez organ ustaleń wynikało, że wykonany w ramach prac na działce nr [...] system odwadniający oraz teren zielony zapewniają wykorzystanie wód opadowych w ramach terenu działki, gdzie przeprowadzono prace budowlane bez negatywnego wpływu wód opadowych na działkę skarżącego. Powyższe ustalenia zostały poczynione na podstawie danych i pomiarów pozyskanych w trakcie kontroli z 14 listopada 2024 r. (k. 36-37 akt administracyjnych), w której brał udział zarówno inwestor, jak i pełnomocnik skarżącego, który stwierdził jedynie, że z treści protokołu nie wynika, czy faktycznie podniesiono teren działki inwestycyjnej. Do tej okoliczności odniósł się w wystarczającym zakresie PINB, wskazując w informacji skierowanej do skarżącego, że ukształtowanie terenu na działkach stron postępowania, jak i działkach sąsiednich, wykazuje znaczny, naturalny spadek w kierunku południowym - od działki inwestora w kierunku działki skarżącego, co wynika z podanych rzędnych terenu (k. 63 akt administracyjnych). Organ uznał, że nie doszło do naruszenia przepisu § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022 r., poz. 1225), zgodnie z którym jest zabronione dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości. Sąd wskazał, że informacja skierowana do skarżącego, o istotnych ustaleniach organu w zakresie jego właściwości, w istocie nie jest kwestionowana w sprawie. Jak bowiem wynika zarówno z treści ponaglenia z 16 grudnia 2024 r. (k. 65¬66 akt administracyjnych), jak i skargi skierowanej do sądu, kwestią sporną jest zagadnienie zakłócenia stosunków wodnych - poprzez podwyższenie terenu w trakcie robót budowlanych. Jak trafnie w tym zakresie wskazał LWINB w postanowieniu z 2 stycznia 2025 r. (k. 67-69 akt administracyjnych), organy nadzoru budowlanego nie są w tym zakresie kompetentne do prowadzenia postępowania. Słusznie wskazano, że w odniesieniu do zarzutów dotyczących zalewania działki skarżącego, co ma być wynikiem spływu wód opadowych z działki sąsiedniej, na której utwardzono teren, właściwym rzeczowo jest organ właściwej gminy, nie zaś organ nadzoru budowlanego. Jak wynika to wprost z przepisu art. 234 § 3 ustawy Prawo wodne (Dz.U. z 2024 r., poz. 1087 – dalej Prawo wodne), jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, z urzędu lub na wniosek, w drodze decyzji, nakazuje właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, ustalając termin wykonania tych czynności. Mając na uwadze właściwość organu w sprawach z zakresu art. 234 § 3 Prawa wodnego, prawidłowo organ nadzoru budowlanego nie uwzględnił wniosku skarżącego o powołanie biegłego z zakresu hydrologii, którego ustalenia mogą - co do zasady - mieć znaczenie w postępowaniu dotyczącym naruszenia przepisów Prawa wodnego, a nie przepisów prawa budowlanego. Sąd zauważył, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie ma istotnego znaczenia niewydanie przez organ postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania z urzędu. Zgodnie z art. 53a ust. 1 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo budowlane ( dalej Prawo budowlane ) postępowania uregulowane w rozdziale 5b wszczyna się z urzędu, co oznacza, że niewątpliwie przepis ten każdorazowo nakłada na organ obowiązek wszczęcia postępowania z urzędu, gdy zaistnieją podstawy do jego prowadzenia. Jeżeli więc w danej sytuacji zasadne jest wszczęcie postępowanie, to ustawodawca nie tylko uniezależnił możliwości wszczęcia postępowania od podania (wniosku) uprawnionego podmiotu, lecz także nie pozostawił organowi swobody w zakresie tego, czy postępowanie zostanie zainicjowane. Podkreślono, że w niniejszej sprawie oczywiste jest i niebudzące żadnych wątpliwości ustalenie organu co do braku podstaw prowadzenia postępowania w trybie określonym w art. 50 Prawa budowlanego, skoro istotą żądania skarżącego jest nakazanie przywrócenia stanu poprzedniego w celu zapobieżenia szkodom wywołanym zmianą stanu wody na gruncie, która szkodliwie wpływa na grunt skarżącego (art. 234 § 3 Prawa wodnego). Tym samym oczywiście trafne jest stanowisko organu co do zbędności wszczęcia postępowania w tym trybie. Organ dał temu stosowny wyraz w treści zawiadomienia skierowanego do skarżącego, co - w okolicznościach tej sprawy - w sposób wystarczający zagwarantowało stronom realizację ich uprawnienia do rzetelnego rozstrzygnięcia żądania skierowanego do organu administracji publicznej. Skargę kasacyjną od tego wyroku złożył L. C. zaskarżając go w całości. Na podstawie art.174 par.1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. zarzucił : 1. Rażące naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art.151, art. 134 § 1 w związku art.138 p.p.s.a. poprzez bezzasadne oddalenie skargi na bezczynność PINB Miasta Zamość w przedmiocie utwardzenia terenu działki w sytuacji, gdy przedmiotem sprawy była bezczynność powołanego organu nadzoru budowlanego na naruszenie stosunków wodnych poprzez podwyższenie sąsiedniej działki podczas samowoli budowlanej . 2. Rażące naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art.151 p.p.s.a. w związku z art. 65 § 1 w związku z art. 22 § 1 kpa poprzez bezzasadne oddalenie skargi na bezczynność PINB Miasta Zamość, wobec braku jego właściwości w sprawie w sytuacji, gdy powołanemu organowi wcześniej przekazał sprawę w trybie art. 65 § 1 kpa organ gminy, a PINB Miasta Zamość nie wystąpił do Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. 3. Rażące naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art.151 p.p.s.a. w związku z art. 61a § 1 kpa, poprzez oddalenie skargi na bezczynność PINB Miasta Zamość, w sytuacji gdy zdaniem powołanego organu nadzoru nie wystąpiły podstawy do wszczęcia postępowania administracyjnego, a organ administracji nie wydał postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. 4. Rażące naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 61 kpa i art. 53 a Prawa budowlanego, w związku z art. 2 i art. 45 ust. 1 oraz art. 77 Konstytucji RP, poprzez wyrażenie błędnego poglądu prawnego, że w sprawach uregulowanych w rozdziale 5b ustawy Prawo budowlane Inspektor Nadzoru Budowlanego nie może wszcząć i prowadzić sprawy na wniosek osoby mającej w tym interes prawny. 5. Rażące naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na treść wyroku to jest art.151 i art. 141 ust 4 p.p.s.a. w związku z art. 10 kpa poprzez oddalenie skargi na bezczynność organu nadzoru budowlanego, w sprawie utwardzenia terenu działki prowadzonej na podstawie wniosku strony, zakończonej wydaniem pisma informującego, w sytuacji gdy Sąd Administracyjny nie odniósł się do kwestii podniesionej w skardze na bezczynność organu nadzoru budowlanego, że powołany wniosek strony inicjujący postępowanie zawierał żądanie wydania decyzji nie mógł być więc wnioskiem inicjującym postępowanie skargowe w trybie działu VIII kpa ,co świadczyło o prowadzeniu administracyjnego postępowania jurysdykcyjnego. 6. Naruszenie art. 51 ust.1 pkt 2 lit b ustawy Prawo budowlane w związku z art. 234 ust 1 ustawy Prawo wodne, poprzez ich bezzasadną wykładnię polegającą na przyjęciu, że organ nadzoru budowlanego nie jest właściwy w sprawie naruszenia stosunków wodnych w procesie budowlanym, w szczególności samowoli budowlanej. Podnosząc te zarzuty wnosił o: 1. uchylenie zaskarżonego wyroku, 2. zasądzenie od organu administracji, na rzecz L. C. kosztów procesowych według norm prawem przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest oczywiście niezasadna. W postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego Sądu (art. 183 § 1 Ppsa). Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonych przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Ta jednak nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Przy tym zgodnie z art. 193 zd. drugie p.p.s.a. uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną ogranicza się wyłącznie do oceny zarzutów skargi kasacyjnej w oparciu o stan faktyczny przyjęty w orzeczeniu przez sąd I instancji. W pierwszym rzędzie trzeba wskazać, że żądanie skarżącego dotyczyło wszczęcia postępowania w sprawie podwyższenia, w toku samowoli budowlanej, gruntu, przez co naruszono stosunki wodne na sąsiedniej działce. Tak określony przedmiot postępowania był konsekwentnie wskazywany również w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, jak i w skardze kasacyjnej. Niezależnie zatem od oczekiwań wyrażanych przez stronę skarżącą postępowanie administracyjne mające tak określony przedmiot mogło toczyć się jedynie w oparciu o przepisy rozdziału 5b Prawa budowlanego. Mając na uwadze stanowisko przedstawione w skardze kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że zgodnie z art. 53a ust. 1 Prawa budowlanego postępowania uregulowane w rozdziale 5b wszczyna się z urzędu. Przepis ten stanowi lex specialis wobec przepisu art. 61 Kpa. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażany jest pogląd, podzielany przez Sąd rozpoznający niniejszą skargę kasacyjną, że w sytuacji, gdy organ nadzoru budowlanego po przeprowadzeniu kontroli dochodzi do wniosku, iż roboty budowlane są zgodne z obowiązującymi przepisami, stwierdza brak podstaw do wszczęcia postępowania, o jakim mowa w rozdziale 5b Prawa budowlanego, o czym zawiadamia osobę interweniującą co do zasady pismem (por. wyroki NSA z: 7 marca 2023 r. sygn. akt II OSK 2286/22, 3 marca 2023 r. sygn. akt II OSK 378/22, 12 września 2023 r. sygn. akt II OSK 199/23). Skutkiem istnienia w systemie prawnym przepisu art. 53a ust. 1 Prawa budowlanego jest brak możliwości wszczęcia postępowania na wniosek strony, a co za tym idzie brak możliwości załatwienia sprawy decyzją co do istoty. Zastrzegając, iż w każdej sprawie decydujące są uwarunkowania wynikające z jej indywidualnych okoliczności, można przyjąć, że co do zasady, zarówno odmowa wszczęcia postępowania poprzez wydanie postanowienia opartego na art. 61a § 1 Kpa, jak i przyjęcie, że podanie o wszczęcie postępowania powinno zostać załatwione w formie pisma informującego o niedopuszczalności wszczęcia postępowania na wniosek, z ewentualnym uruchomieniem trybu przewidzianego w Dziale VIII Kpa, nie narusza dyspozycji art. 53a ust. 1 Prawa budowlanego. W tym miejscu należy wskazać, że istniejące w tym zakresie wątpliwości zostały rozstrzygnięte uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2025 r. sygn. akt II OPS 2/25, w której stwierdzono, że "1) Z uwagi na treść art. 53a ust. 1 i art. 72a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418, z późn. zm.) nie jest dopuszczalne wszczęcie i prowadzenie postępowania administracyjnego na wniosek osoby, która żąda od organu nadzoru budowlanego podjęcia działań, powołując się na własny interes prawny. Postępowania w tych sprawach wszczyna się wyłącznie z urzędu. 2) Organ nadzoru budowlanego, do którego wpłynął wniosek (żądanie) wszczęcia jednego z postępowań, o których mowa w art. 53a ust. 1 i art. 72a ustawy - Prawo budowlane, obowiązany jest do poinformowania wnioskodawcy, w drodze pisma o charakterze informacyjnym, o podjętych działaniach i zajętym stanowisku." Mając na uwadze powyższe za niezasadne uznać należy podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty. Sąd I instancji nie naruszył art.151, art. 134 § 1 w związku art.138 p.p.s.a., art.151 p.p.s.a. w związku z art. 61a § 1 kpa, art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 61 kpa i art. 53 a Prawa budowlanego, w związku z art. 2 i art. 45 ust. 1 oraz art. 77 Konstytucji RP, art.151 i art. 141 ust 4 p.p.s.a. w związku z art. 10 kpa, ponieważ - wbrew stanowisku skarżącego kasacyjnie - przedmiotowe postępowanie stosownie do art. 53a ust. 1 Prawa budowlanego mogło być wszczęte tylko z urzędu i w sytuacji, gdy organ nadzoru budowlanego uznał, że nie ma podstaw do jego wszczęcia, w realiach niniejszej sprawy mógł w formie pisma poinformować o tym skarżącego kasacyjnie. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 51 ust.1 pkt 2 lit b ustawy Prawo budowlane w związku z art. 234 ust 1 ustawy Prawo wodne poprzez ich bezzasadną wykładnię polegającą na przyjęciu, że organ nadzoru budowlanego nie jest właściwy w sprawie naruszenia stosunków wodnych w procesie budowlanym, w szczególności samowoli budowlanej, wskazać należy, że ani organ nadzoru budowlanego ani Sąd I instancji takiego poglądu nie zaprezentowali. Wskazano w tym zakresie, że przeprowadzone czynności sprawdzające nie potwierdziły, aby doszło do zmiany stosunków wodnych w toku prowadzonych robót budowlanych na podstawie pozwolenia na budowę. Natomiast właściwym do prowadzenia postępowania w oparciu o art. 234 § 3 ustawy Prawo wodne jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta. Z tych samych względów niezasadny jest zarzut naruszenia art. 51 ust.1 pkt 2 lit b ustawy Prawo budowlane w związku z art. 234 ust 1 ustawy Prawo wodne poprzez ich bezzasadną wykładnię polegającą na przyjęciu, że organ nadzoru budowlanego nie jest właściwy w sprawie naruszenia stosunków wodnych w procesie budowlanym, w szczególności samowoli budowlanej. W tych okolicznościach Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 151 p.p.s.a. i oddalił skargę. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty nie znalazły usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.