Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II OSK 2077/26

Postanowienie NSA z 29 września 2026 r., II OSK 2077/26 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego

Wynik

Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
29 września 2026
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 29 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Rady m. st. Warszawy o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2026 r., sygn. akt II OSK 192/26 umarzającym postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi kasacyjnej Rady m. st. Warszawy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 627/25 w sprawie ze skargi S.D. na uchwałę Rady m. st. Warszawy z dnia 13 listopada 2008 r., nr XLIII/1341/2008 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania; 2. zwrócić Miastu st. Warszawie ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 150 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem wpisu uiszczonego od skargi o wznowienie.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 13 maja 2026 r., II OSK 192/26, umorzył postępowanie zainicjowane skargą kasacyjną Rady m. st. Warszawy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 października 2025 r., VII SA/Wa 627/25 wydanego w sprawie ze skargi S.D. na uchwałę Rady m.st. Warszawy z 13 listopada 2008 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu tego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że pismem z 21 kwietnia 2026 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik Rady m. st. Warszawy r. pr. A.B. oświadczyła, że wycofuje w całości skargę kasacyjną i wnosi o umorzenie postępowania. Z tego względu NSA umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Pismem z 12 sierpnia 2026 r. Rada m. st. Warszawy, zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika r. pr. A.B., złożyła skargę o wznowienie tego postępowania, opierając ją na następujących podstawach wznowienia: 1. z art. 271 pkt 2 p.p.s.a. w postaci braku należytej reprezentacji polegającej na umorzeniu postępowania na skutek pisma, którego nie podpisał pełnomocnik skarżącej kasacyjnie; ewentualnie: 2. z art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a. polegającej na oparciu postanowienia z 13 maja 2026 r. na podrobionym dokumencie, tj. piśmie z 21 kwietnia 2026 r. zawierającym oświadczenie o cofnięciu przez organ skargi kasacyjnej. Wniesiono o uchylenie postanowienia o umorzeniu postępowania. W uzasadnieniu pełnomocnik organu wskazała, że doszło do podrobienia jej podpisu na piśmie z 21 kwietnia 2026 r. zawierającym oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej, wobec czego złożyła do prokuratury zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa z art. 270 § 1 k.k. Komenda Rejonowa Policji Warszawa I w dniu 9 lipca 2026 r. wszczęła dochodzenie w tej sprawie. Powyższe okoliczności w ocenie strony wskazują, że nie była ona prawidłowo zastępowana w sprawie przed NSA. Bliżej nieokreślona osoba, niebędąca pełnomocnikiem organu, podpisała się pod oświadczeniem o cofnięciu skargi kasacyjnej. W ocenie strony oczekiwanie na prawomocny wyrok skazujący jest nieuzasadnione, wystarczające jest ustalenie w postępowaniu dowodowym, że podpis złożony pod pismem z 21 kwietnia 2026 r. nie został złożony przez r. pr. A.B. Do ustalenia tej okoliczności wystarczająca jest opinia grafologiczna, która została zaplanowana w postępowaniu prowadzonym przez Komendę Rejonową Policji Warszawa I. W ocenie organu, również w przypadku przesłanki wznowienia postępowania, o której mowa w art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a., nie jest konieczny prawomocny wyrok skazujący. Wskazała, że art. 274 p.p.s.a., który uzależnia żądanie wznowienia od ustalenia czynu prawomocnym wyrokiem skazującym, odnosi się do innej podstawy wznowienia, tj. z art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Gdyby ustawodawca chciał potraktować przypadek podrobienia lub przerobienia dokumentu jak innego przestępstwa, to nie umieściłby go w odrębnym przepisie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 1. Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. 2. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Sąd na tym wstępnym etapie postępowanie w sprawie skargi o wznowienie postępowania bada zatem, czy skarżący wskazał podstawę wznowienia i czy odpowiada ona jednej z podanych w ustawie przyczyn uzasadniających żądanie wznowienia. W rozpoznawanej sprawie skarżąca powołała się na dwie ustawowe podstawy wznowienia postępowania sądowego, wskazując przy obydwu podstawach te same okoliczności faktyczne. Zgodnie z art. 271 pkt 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Stosownie natomiast do art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym. W odniesieniu do pierwszej przesłanki skarżąca powołała się na brak należytej reprezentacji, której przejawem było działanie w jej imieniu nieumocowanej osoby i złożenie przez tę osobę oświadczenia o cofnięciu skargi kasacyjnej. Jeśli chodzi o drugą przesłankę skarżąca wskazała, że postanowienie o umorzeniu postępowania zostało oparte na podrobionym oświadczeniu jej pełnomocnika o cofnięciu skargi kasacyjnej. Skarżąca wyjaśniła, że złożyła zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa, a Komenda Rejonowa Policji Warszawa I wszczęła dochodzenie w tej sprawie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniesiona w rozpoznawanej sprawie skarga o wznowienie jest przedwczesna. Podrobienie dokumentu, na które powołuje się strona skarżąca, powinno być stwierdzone prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne w danej sprawie nie może być wszczęte lub zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (które to przeszkody nie miały miejsca w sprawie). Naczelny Sąd Administracyjny podziela w tym zakresie stanowisko wyrażone w orzecznictwie i doktrynie (por. wyrok NSA z 2 grudnia 2021 r., I OSK 226/19; wyrok z 25 stycznia 2008 r., I OSK 1984/06; postanowienie NSA z 7 czerwca 2005 r., II GSK 90/05; J. Wegner, w: T. Kolanowski, J. Wegner (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2026, art. 273, Nb 2; J. Drachal, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2021, art. 273, Nb 4, s. 1357; J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2011, art. 273, Nb 2). Zgodnie z art. 274 p.p.s.a. z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów. Podrobienie lub przerobienie dokumentu w celu użycia go za autentyczny lub użycie takiego dokumentu jako autentycznego stanowi przestępstwo określone w art. 270 § 1 k.k. Przepis art. 274 p.p.s.a. nie odnosi się zatem jedynie do art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (orzeczenie uzyskane za pomocą przestępstwa). Takie rozumienie powołanych przepisów uwzględnia ograniczenia dowodowe w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. jedynym dowodem dopuszczalnym w tym postępowaniu jest dowód z dokumentu. Nie jest możliwe przeprowadzenie np. dowodu z opinii biegłego, na który wskazuje strona w treści skargi o wznowienie postępowania. 3. Mając na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 276 p.p.s.a.

Informacje o sprawie

Data wpływu
14 sierpnia 2026
Hasła tematyczne
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rada Miasta
Sędziowie
Jacek Chlebny /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Inne orzeczenia w tej sprawie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny