II OSK 2028/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 24 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku H. H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej H. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2026 r. sygn. akt IV SA/Wa 1991/25 w sprawie ze skargi H. H. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia 2 lipca 2025 r., nr DL.WIPO.410.323.2020/JŻ w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: oddalić wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 stycznia 2026 r., IV SA/Wa 1991/25, oddalił skargę H. H. (dalej "skarżący") na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia 2 lipca 2025 r. o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniósł skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Zawarł w niej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków polegających na rozbiciu rodziny skarżącego i konieczności opuszczenia kraju przed ostatecznym rozstrzygnięciem sprawy przez NSA. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej: "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przypomnieć, że Sąd I instancji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji postanowieniem z dnia 16 października 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 1991/25, uzasadniając to wskazaniem, że opuszczenie Polski, o którym mowa w decyzji, ma charakter dobrowolny. Jeżeli cudzoziemiec tego nie uczyni w określonym terminie, co do zasady, zostanie wszczęte postępowanie w przedmiocie zobowiązania go do powrotu, w ramach którego może zostać wydana decyzja o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu (art. 302 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, t. jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 1079 ze zm.). Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, jednak postępowanie w tym zakresie zostało umorzone z uwagi na kolejny wniosek skarżącego zawarty w skardze kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że wstrzymanie wykonania dotyczy tylko takich aktów, które do wykonania się nadają. Wydanie zaskarżonej decyzji nie wiąże się dla strony z obowiązkiem działania, zaniechania czy nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. W orzecznictwie (zob. postanowienia NSA z: 16 lipca 2026 r., I OZ 787/26; 21 września 2021 r., II OSK 1785/21; 12 listopada 2019 r., II OZ 1018/19, z 18 grudnia 2019 r., II OZ 1145/19) ugruntowany jest pogląd, że decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy nie wywołuje skutków materialnych, nie nakłada na adresata obowiązków, a organy nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią tej decyzji. Skarżący nie traci wcześniej uzyskanego uprawnienia, lecz nie nabywa nowego, o uzyskanie którego się ubiegał. Nielegalny pobyt skarżącego na terytorium Polski nie wynika z decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia, ale z przepisu prawa i nie jest negatywnym skutkiem tej decyzji. Wobec powyższego charakter decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy wskazuje, że nie nadaje się ona do wykonania i już tylko z tego powodu należy oddalić wniosek strony skarżącej kasacyjnie. Wobec powyższego nie mogły być wzięte pod uwagę argumenty skarżącego dotyczące rozbicia rodziny i konieczności opuszczenia kraju, bowiem nie wynikają one z zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.