II OSK 1944/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 16 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku W.F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej W.F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA/Po 92/21 w sprawie ze skargi W.F. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 grudnia 2020 r., nr WOA.7722.161.2020.HG w przedmiocie kary pieniężnej za przystąpienie do użytkowania części obiektu postanawia: umorzyć postępowanie w zakresie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA/Po 92/21, oddalił skargę W.F. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 4 grudnia 2020 r., nr WOA.7722.161.2020.HG w przedmiocie kary pieniężnej za przystąpienie do użytkowania części obiektu. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł W.F., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Wyrok zaskarżono w całości. Jednocześnie w skardze kasacyjnej, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), zawarto wniosek o wydanie postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonalności – w całości – postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Jarocinie z 14 października 2020 r., znak PINB.453.4.2020.AJ wraz z utrzymującym go w mocy postanowieniem Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 4 grudnia 2020 r., znak WOA.7722.161.2020.HG, z uwagi na to, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie – organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z kolei w myśl art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (pkt 1) bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (pkt 2). Zatem zgodnie z tym przepisem, postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie art. 61 § 2 i 3 p.p.s.a., tracą moc obowiązującą dopiero z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z 2 lutego 2021 r., znak WOA.7724.8.2021.HG, Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia, tym samym udzielił ochrony tymczasowej skarżącemu, a uwzględniając treść wyżej powołanych przepisów należy wskazać, że skutki udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej przez organ rozciągają się również na etap postępowania sądowoadministracyjnego, w tym postępowania kasacyjnego. Nie ma więc konieczności odrębnego wnioskowania w tym względzie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W związku z powyższym postępowanie wywołane zawartym w skardze kasacyjnej wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uznać za bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Natomiast stosownie do art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.