II OSK 1931/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 16 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2025 r. sygn. VII SA/Wa 600/25 w sprawie ze skargi K.K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 24 stycznia 2025 r. nr 130/OPO/2025 w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z 3 czerwca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 600/25, oddalił skargę K. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 24 stycznia 2025 r. nr 130/OPO/2025 w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. W wywiedzionej od tego wyroku skardze kasacyjnej skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie wnioskującej o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Uzasadnienie wniosku powinno się więc odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Ponadto twierdzenia te powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej wnioskującego. W pierwszej kolejności wskazać należy, że strona już na etapie skargi do Sądu pierwszej instancji wnioskowała o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Efektem złożonego wniosku było rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który postanowieniem z 27 marca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 600/25, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z uzasadnienia tego orzeczenia wynika, że zdaniem Sądu pierwszej instancji skarżący nie wykazał zaistnienia przesłanek warunkujących zastosowanie instytucji określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z 16 września 2025 r., sygn. akt II OZ 1328/25. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił w pełni ocenę Sądu pierwszej instancji, że wniosek zawarty w skardze nie zawierał uzasadnienia przemawiającego za przyznaniem ochrony tymczasowej. W skardze kasacyjnej skarżący sformułował ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu prawdopodobieństwa wyrządzenia stronie znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym miejscu przypomnieć należy, że oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uniemożliwia jego ponowienia w razie zmiany okoliczności, co wynika z treści art. 61 § 4 p.p.s.a. (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 11 lipca 2017 r., sygn. akt II GZ 538/17, z 30 marca 2017 r., sygn. akt II GZ 222/17 z 20 grudnia 2016 r., sygn. akt I FZ 392/16, z 17 stycznia 2024 r., sygn. akt II FSK 2089/23, z 21 marca 2024 r., sygn. akt I FSK 337/24). Jednak wniosek skarżącego zawarty w skardze kasacyjnej stanowi w zasadzie powtórzenie wniosku ze skargi. W ocenie strony wykonanie decyzji będzie skutkować niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody z uwagi na konieczność rozbiórki wybudowanej już przydomowej oczyszczalni ścieków i studni chłonnej. Z lektury uzasadnienia wniosku trudno zatem wnioskować o nowych okolicznościach mających uzasadnić wstrzymanie wykonania ww. decyzji, a jego autor zdaje się sam nie zauważać, że bieżące żądanie to już ponowiony wniosek, który powinien być formułowany w oparciu o przesłanki wskazane w innym przepisie, tj. art. 61 § 4 p.p.s.a. Jak zostało to już wskazane powyżej, to na wnioskującym o wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa obowiązek takiego sporządzenia wniosku, aby w dokładny i wszechstronny sposób obrazował jego sytuację finansową i majątkową, a tym samym uprawdopodobnił, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do niego zasadne. Obowiązkiem skarżącego było zatem przedstawienie konkretnych, zmienionych okoliczności, które uzasadniają zastosowanie ochrony tymczasowej, a także poparcie ich stosownymi dokumentami. Autor wniosku nie spełnił tych wymagań. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.