II OSK 1832/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 22 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku [...]sp. z o.o. w [...] o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2020 r. w sprawie ze skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Gl 1358/20 oddalającego skargę [...] sp. z o.o. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r., znak: [...] w przedmiocie nieważności decyzji w sprawie warunków zabudowy terenu postanawia: oddalić wniosek.

Wyrokiem z 12 marca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę [...] sp. z o.o. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] sierpnia 2020 r., utrzymującą w mocy decyzję tego organu z 9 lipca 2020 r. stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] czerwca 2019 r. nr [...] ustalającej na rzecz ww. spółki warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie centrum magazynowo - produkcyjnego z zapleczem biurowo-socjalnym i infrastrukturą towarzyszącą. W skardze kasacyjnej wniesionej od tego wyroku skarżąca kasacyjnie spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji SKO z [...] lipca 2020 r. wskazując, że na skutek wydania tychże decyzji Prezydent Miasta [...] rozpoczął ponownie rozpoznawać wniosek spółki o wydanie decyzji o ustalenie warunków zabudowy. Postępowanie w tej sprawie zostało zawieszone, jednak, zdaniem strony, nie powoduje to ustania ryzyka wydania ewentualnych rozstrzygnięć negatywnych dla strony. W przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji nowa decyzja o warunkach zabudowy obarczona byłaby wadą nieważności, co powodowałoby konieczność prowadzenia w stosunku do niej postępowań administracyjnych, a może również sądowoadministracyjnych. Brak wstrzymania objętych skargą decyzji prowadzić zatem może do trudnych do odwrócenia skutków prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznawany wniosek podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (tu: decyzji SKO z [...] lipca 2020 r.). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dopuszczalne jest również na etapie postępowania kasacyjnego (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r. sygn. I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 r., nr 4, poz. 77). Przedmiotem rozpoznawanego wniosku o wstrzymanie wykonania są wydane w administracyjnym toku instancji decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające nieważność decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] czerwca 2019r. nr [...] ustalającej warunki zabudowy. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (art. 61 § 3 P.p.s.a.) spoczywa na wnioskodawcy. W złożonym wniosku skarżący nie przedstawili argumentacji, która przemawiałyby za koniecznością wstrzymania wykonania objętych skargą decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, twierdzenie skarżącej, że wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z [...] lipca 2020 r. wywoła trudne do odwrócenia skutki prawne z uwagi na ryzyko wydania dla planowanej inwestycji kolejnej decyzji o warunkach zabudowy, która obarczona będzie wadą rażącego naruszenia prawa, jest wnioskiem zbyt daleko idącym, choćby już ze względu ujawnioną w rozpoznawanym wniosku okoliczność zawieszenia przez organ architektoniczno-budowlany postępowania w sprawie warunków zabudowy. Wydanie dla planowanej inwestycji decyzji o warunkach zabudowy w warunkach opisanych dyspozycją art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. jest zatem na obecnym etapie sprawy zdarzeniem czysto hipotetycznym, jednak nawet gdyby do niego rzeczywiście doszło nie sposób uznawać wykonania zaskarżonych decyzji za generujące "trudne do odwrócenia skutki prawne" ze względu na konieczność wyeliminowania takiej decyzji z obrotu prawnego w trybie nadzwyczajnym. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzega uprawnionych podstaw do wywiedzenia, że z tego rodzaju skutkami może zmierzyć się skarżąca w wyniku wykonania decyzji, których dotyczy złożony w skardze kasacyjnej w oparciu o przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. wniosek strony. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.