II OSK 1818/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku T. z siedzibą we L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej T. z siedzibą we L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2411/13 oddalającego skargę T. z siedzibą we L. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 26 marca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2411/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. z siedzibą we L. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2013 r., Nr [...], w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Skarżąca Spółka w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreśliła, że przewoźnik w celu wykonania przedmiotowej decyzji będzie zmuszony zaciągnąć stosowny kredyt w banku, gdyż kwota nałożonej kary administracyjnej stanowi poważną pozycję w budżecie skarżącej spółki, a jej wykonanie (egzekucja) może spowodować zachwianie jej kondycji finansowej. Wskazano, iż obecnie toczy się kilka postępowań ze skarg T. z siedzibą we L. na decyzje Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na tego przewoźnika. Łączna kwota do zapłaty obejmująca wszystkie postępowania (łącznie z niniejszą tj. 6.000 euto) to 21.000 euro (w przeliczeniu równowartości kar na złote według średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu wydania decyzji o nałożeniu kar, wynosi 87.693,90 zł). Strona skarżąca dodatkowo podniosła, że przed organami administracyjnymi (na skutek wniesionego odwołania od decyzji Wojewody Lubelskiego) toczy się kolejna sprawa w przedmiocie nałożenia kary administracyjnej na skarżącą jako na przewoźnika (wysokość nałożonej kary wynosi 3.000 euro), jak również, że Wojewoda Lubelski, nałożył na skarżącą kary administracyjne w łącznej wysokości 24.000 euro (w przeliczeniu równowartości kar na złote według średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu wydania decyzji o nałożeniu kar, wysokość kar wynosi 99.300,90 zł). W takiej sytuacji mając na uwadze zakres prowadzonego przez skarżącą przedsiębiorstwa, kwota 48.000 euro już nałożonych kar (w przeliczeniu równowartości kar na złote, wysokość kar wynosi 199.497,30 zł), stanowi poważną pozycję w budżecie spółki, a jej spełnienie - na obecnym etapie sprawy - może spowodować zachwianie kondycji ekonomicznej skarżącej, a w konsekwencji doprowadzić do jego likwidacji. Zaznaczyć należy, że w celu wykonania nałożonego obowiązku uiszczenia kar administracyjnych, skarżąca zmuszona byłaby zaciągnąć jedno zobowiązanie kredytowe. Zwrócono także uwagę, że w przypadku uwzględnienia przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej T. uiszczona przez przewoźnika - na obecnym etapie sprawy - kara administracyjna podlegałaby wówczas zwrotowi, jednakże po stronie przewoźnika powstałaby szkoda w majątku spowodowana wykonaniem decyzji, która zostałaby następnie wyeliminowana z obrotu prawnego przez sąd administracyjny. Tą szkodą w majątku przewoźnika byłaby wysokość kosztów operacyjnych zaciągniętego kredytu (m.in. odsetek od udzielonego kredytu) i w celu jej naprawienia przewoźnik zobligowany byłby wystąpić o naprawienie tej szkody przez podmiot odpowiedzialny za jej spowodowanie (Skarb Państwa reprezentowany przez właściwą jednostkę organizacyjną). W odpowiedzi na skargę kasacyjną Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na konieczność udokumentowania sytuacji majątkowej podmiotu wnoszącego o udzielenie ochrony tymczasowej. Wysokość świadczenia pieniężnego wynikającego z decyzji, nawet znacząca, może nie mieć bowiem żadnego znaczenia w sytuacji, gdyby w świetle możliwości płatniczych Spółki okazało się, że uiszczenie kary nie jest znaczącym, a wręcz zauważalnym wydatkiem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07; ONSAiWSA z 2007 r., Nr 4, poz. 77). Uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.). Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku nałożenia administracyjnej kary pieniężnej nie chodzi o ocenę, czy kara ta została zasadnie nałożona ani czy w prawidłowej wysokości, ale czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem zaskarżonej decyzji, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi kara nałożona tą decyzją nie powinna być uiszczona. W rozpoznawanej sprawie przytoczone przez skarżącego okoliczności uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażone w wydanym na etapie postępowania przed Sądem I instancji postanowieniu z dnia 18 listopada 2013 r., którym wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji i które to stanowisko zaaprobował Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt II OZ 1219/13 oddalającym zażalenie wniesione przez organ. Strona skarżąca dostatecznie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, ponieważ z urzędu Sądowi wiadomo, że strona skarżąca zaskarżyła trzy decyzje Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, którymi na stronę skarżącą nałożono kary na łączną kwotę 21.000 Euro. Natomiast zaciągnięcie kredytu na zapłatę nałożonych kar wraz z odsetkami od tego kredytu mogą spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody dla strony skarżącej. Należy podkreślić, że wniosek strony skarżącej został szczegółowo uzasadniony, ze szczególnym uwzględnieniem wpływu wysokości kary na kondycję finansową strony skarżącej. Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.