II OSK 1751/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku B. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej B. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 grudnia 2021 r. sygn. akt II SA/Wr 412/21 ze skargi B. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 25 czerwca 2021 r. nr SKO/41/GP-10/2021 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 7 grudnia 2021 r., II SA/Wr 412/21 oddalił skargę B. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z 25 czerwca 2021 r. w przedmiocie ustalenia na wniosek J. S. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych, na części działki nr [...] (oznaczonej jako użytek rolny RIVa), obręb [...], gmina [...]. Skargę kasacyjną złożyła B. G., wnosząc o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. W skardze kasacyjnej zawarto też wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem w ocenie skarżącej zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków polegających na wydaniu na jej podstawie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę na działce nr [...]. Działka ta obejmuje użytki rolne klasy III, co za tym idzie względem niej powinna zostać uprzednio wydana decyzja o zmianie przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.) dalej "p.p.s.a." sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że powyższa regulacja stanowi wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W niniejszej sprawie przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej nie zostały spełnione. We wniosku wskazano jedynie, że przedmiotowa decyzja o warunkach zabudowy stwarza możliwość wystąpienia przez inwestora z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę. Nie wskazano natomiast, jaka konkretnie szkoda lub trudne do odwrócenia skutki grożą skarżącej jako właścicielce nieruchomości sąsiedniej, takie, które wykraczałyby poza normalne następstwa wykonania skarżonego aktu. Wskazać w tym miejscu należy, że etap procesu inwestycyjno-budowlanego, w którym następuje uzyskanie warunków zabudowy, nie powoduje co do zasady żadnych skutków, w tym uciążliwości dla terenów sąsiednich. Istotne znaczenie ma okoliczność, że decyzja o warunkach zabudowy nie stanowi aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym praw strony w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania nieodwracalnych skutków. W szczególności nie może powodować takich skutków możliwość uzyskania w przyszłości decyzji o pozwoleniu na budowę. Sama obawa strony, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej. Decyzja o udzieleniu pozwolenia na budowę może stanowić odrębny przedmiot zaskarżenia do sądu administracyjnego, a co za tym idzie - również przedmiot ewentualnego wniosku o wstrzymanie jej wykonania (por. postanowienie NSA z 5 kwietnia 2023 r. II OSK 479/23). Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.