II OSK 1670/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku R. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku w sprawie ze skargi kasacyjnej R. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 kwietnia 2022 r. sygn. akt II SA/Go 71/22 w sprawie ze skargi B. O. i J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 5 listopada 2021 r. Nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2022 r. sygn. akt II SA/Go 71/22 po rozpoznaniu skargi ze skargi B. O. i J. O. uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 5 listopada 2021 r. Nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł R. M. W piśmie z dnia 10 czerwca 2022 r. R. M. wniósł o "wstrzymanie wykonania nieprawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 kwietnia 2022 roku przez nakazanie właściwym organom wstrzymanie czynności zmierzających do uniemożliwienia działalności stanowiącej przedmiot sprawy - myjni samochodowej bezobsługowej, bowiem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". W uzasadnieniu wniosku wskazano, że na nieruchomości, na której posadowiona jest myjnia samochodowa poczyniono nakłady inwestycyjne związane z uruchomieniem myjni bezdotykowej wynoszące około 770 000 zł w tym zakup działki na cele inwestycyjne. Miesięczne przychody wynoszą średnio ok. 10 tys. zł. i stanowią znaczące źródło przychodów z działalności gospodarczej i jednocześnie źródło pokrycia rat kredytów. Wobec powyższego wniesiono o uznanie, iż podejmowanie czynności zmierzających do wyłączenia myjni z eksploatacji, w toku postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji prawomocnych, do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej godzi w interes skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego kasacyjnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Na wstępie należy wskazać, że zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie stał się prawomocny, co oznacza, że nie wywołuje on skutków prawnych związanych z przedmiotem rozstrzygnięcia (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Wniesienie przez stronę skargi kasacyjnej powoduje wstrzymanie uprawomocnienia zaskarżonego wyroku (art. 168 § 1, art. 170 i art. 171 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny nie został wyposażony w prawo wstrzymania wykonania zaskarżonego skargą kasacyjną orzeczenia Sądu Wojewódzkiego. Możliwość wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego jest natomiast przewidziana w wypadku wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 284 p.p.s.a.), z kolei kompetencja do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji publicznej została uregulowana w art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy jednak wyłącznie wstrzymania wykonania aktów bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będącym przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, z mocy art. 193 p.p.s.a. może on być odpowiednio stosowany w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Oznacza to, że brak jest podstawy prawnej do wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrok ten jest wszak nieprawomocny, a sprowadza się wyłącznie do orzeczenia w przedmiocie legalności oznaczonych decyzji oraz zasądzenia kosztów. Skoro wyrok ten jest nieprawomocny, to nie podlega wykonaniu. W konsekwencji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim należało odrzucić. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.