II OSK 1602/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej F. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 172/14 odrzucającego skargę F. W. i A. S. na uchwałę Rady Miasta Podkowy Leśnej z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 13 lutego 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 172/14 odrzucił skargę F. W. i A. S. na uchwałę Rady Miasta Podkowy Leśnej z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu sąd wskazał, że w piśmie z dnia [...] grudnia 2013 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] stycznia 2014 r., F. W. i A. S. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: uchwałę Rady Miasta Podkowy Leśnej z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...], pismo Burmistrza Miasta Podkowy Leśnej z dnia [...] czerwca 2012 r. znak: [...], pismo Burmistrza Miasta Podkowy Leśnej z dnia [...] sierpnia 2012 r. (skarżący omyłkowo wskazali rok 2013 zamiast 2012) znak: [...], pismo Przewodniczącego Rady Miasta Podkowy Leśnej z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...], pismo Przewodniczącego Rady Miasta Podkowy Leśnej z dnia [...] października 2012 r. znak: [...], pismo Przewodniczącego Rady Miasta Podkowy Leśnej z dnia [...] listopada 2012 r. znak: [...] oraz uchwałę Rady Miasta Podkowy Leśnej z dnia [...] listopada 1994 r. nr [...]. Sprawa ze skargi na uchwałę Rady Miasta Podkowy Leśnej z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wa 172/14, sprawa ze skargi na pismo Burmistrza Miasta Podkowy Leśnej z dnia [...] czerwca 2012 r. znak: [...] została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wa 173/14, sprawa ze skargi na pismo Burmistrza Miasta Podkowy Leśnej z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...] została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wa 174/14, sprawa ze skargi na pismo Przewodniczącego Rady Miasta Podkowy Leśnej z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...] została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wa 175/14, sprawa ze skargi na pismo Przewodniczącego Rady Miasta Podkowy Leśnej z dnia [...] października 2012 r. znak: [...] została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wa 176/14, sprawa ze skargi na pismo Przewodniczącego Rady Miasta Podkowy Leśnej z dnia [...] listopada 2012 r. znak: [...] została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wa 177/14, a sprawa ze skargi na uchwałę Rady Miasta Podkowy Leśnej z dnia [...] listopada 1994 r. nr [...] została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/WA 178/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że skarga ta jest kolejną skargą na tę samą uchwałę i dlatego należy ją odrzucić. Od tego postanowienia skarżący wniósł skargę kasacyjną, zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, że sąd nieprawidłowo rozdzielił sprawy. Ich osobne rozpoznanie jest niemożliwe. Przytoczył treść pisma uzupełniającego skargę, w którym skarżący precyzuje zakres i przedmiot zaskarżenia. Obecnie złożona skarga nie jest tożsama z tą, która została rozpoznana wyrokiem IV SA/Wa 1085/11. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wskazać trzeba, że w niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miasta Podkowy Leśnej z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący, jako współwłaściciele działki o nr ew. [...] obręb [...], położonej w Podkowie Leśnej, kwestionują objęcie ich nieruchomości granicami [...] w Podkowie Leśnej. Sprawa ze skargi F. W. i A. S. na powołaną uchwałę Rady Miasta Podkowy Leśnej była już przedmiotem rozpoznania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 10 stycznia 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 1085/11 po rozpoznaniu skargi wymienionych stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części tekstowej i graficznej w odniesieniu do ustaleń przyjętych dla działki o numerze ewidencyjnym [...] obręb [...], położonej przy ul. [...] w [...], polegających na oznaczeniu jej w planie symbolem [...], dla którego ustalenia określono w paragrafie 148 pkt 2 tej uchwały w związku z jej paragrafem 146 oraz paragrafem 147 ust. 1. Skarżący twierdzi co prawda, ze tym razem skarga obejmuje całość przebiegu granic parku, nie zaś odnosi się tylko do jego działki, lecz ze względu na możliwość zaskarżenia uchwały tylko w tej części, co do której naruszono jego interes prawny (art. 101 ustawy o samorządzie gminnym), przedmiot rozpoznania sprawy ponownie obejmuje tę część uchwały, która dotyczy działki skarżących. Trafnie zauważa sąd pierwszej instancji, że "rysunek planu wskazuje (...) jednoznacznie, poprzez zakreślenie granic terenu oznaczonego symbolem [...], iż działka będąca we współwłasności skarżących została do tego obszaru zaliczona. Jest to przy tym jedyny obszar, oznaczony na rysunku planu symbolem [...]. Stało się tak, mimo iż przedłożone przez skarżących dokumenty, świadczą o tym, że w dacie uchwalania tego planu przedmiotowa działka nie wchodziła w skład [...]. Minister Kultury i Sztuki decyzją z dnia [...].07.1984 r. [...] uchylił bowiem decyzję Konserwatora Zabytków m. st. Warszawy z dnia [...].01.1983 r. - wpisującą do rejestru zabytków park stanowiący otoczenie willi przy ul. [...] (b. własność [...]) - w części określenia granic terenu objętego tą decyzją i ustalił nowe granice, wyłączające z terenu tego parku obszar darowany przez J. I. S. P. na cele prywatne, a zatem i wydzieloną następnie z tego terenu działkę, nabytą przez skarżących aktem notarialnym w 1990 r.". Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Jak wynika z powyższego, skargą została już prawomocnie osądzona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 1085/11. Zasadnie zatem sąd skargę odrzucił. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 oraz art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.