II OSK 1522/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie: Sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędzia del. NSA Jerzy Stankowski /spr./ Protokolant: starszy asystent sędziego Anna Sidorowska-Ciesielska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2017 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej E. B. sp. z o.o. w M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 63/14 w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 19 marca 2015 r., II SA/Sz 63/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie – po rozpoznaniu skargi Stowarzyszenia [...] w [...] (zwane dalej także "Stowarzyszeniem") – uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2013 r., [...] (zwanego dalej "Kolegium") oraz poprzedzające je postanowienie Kolegium z dnia [...] 2013 r., [...], stwierdził, że nie podlega ono wykonaniu oraz zasądził na rzecz skarżącego kwotę 440 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wyżej wskazanym postanowieniem z dnia [...] 2013 r. Kolegium utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] 2013 r., [...]. Ostatnim z wymienionych rozstrzygnięć Kolegium odmówiło Stowarzyszeniu wznowienia postępowania dotyczącego decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] 2011 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia pod nazwą "[...]" w [...]. Przedstawiając poniżej stan faktycznym sprawy Naczelny Sąd Administracyjny – w celu zapewnienia przejrzystości wywodu – wyjaśnia, że dla zobrazowania kontekstu niniejszej sprawy konieczne jest skrótowe opisanie przebiegu czynności Stowarzyszenia i działań organów nie tylko bezpośrednio związanych z wnioskiem wznowieniowym będącym kontroli sądowej, ale także czynności i działań organów, które miały miejsce we wcześniejszym okresie. Burmistrz [...] decyzją z dnia [...] 2011 r., znak: [...] ustalił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia pod nazwą "[...]" w [...]. Postanowieniem z dnia [...] 2012 r. Kolegium odmówiło dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu odwoławczym od decyzji Burmistrza [...] wskazując, że wobec uprzedniego umorzenia postępowania odwoławczego decyzją z dnia [...] 2012 r., wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu odwoławczym, które nie zostało skutecznie wszczęte i zostało umorzone, nie mógł być uwzględniony. Postanowieniem z dnia [...] 2012 r. Kolegium utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] 2012 r. Na powyższe postanowienie Stowarzyszenie złożyło skargę. Wyrokiem z dnia 10 października 2012 r., II SA/Sz 716/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w pkt I – uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Kolegium z dnia [...] 2012 r., w pkt II – stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, w pkt III – orzekł o kosztach postępowania. Skargę kasacyjną od opisanego wyżej wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła [...] Spółka z o.o. z siedzibą w [...]. Niezależnie od powyższego wnioskiem z dnia [...] 2013 r. Stowarzyszenie zwróciło się o wznowienie postępowania dotyczącego decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] 2011 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia pod nazwą "[...]" w [...], wskazując na wystąpienie w sprawie przesłanki wymienionej w art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (na datę wniosku tekst jednolity tej ustawy opublikowano w Dz. U. z 2013 r., poz. 267, aktualnie jest on opublikowany w Dz. U. z 2016 r., poz. 23 – uw. NSA, dalej "K.p.a."), to jest na ujawnienie sfałszowania treści raportu, który stał się podstawą wydania decyzji środowiskowej. Burmistrz [...], po rozpatrzeniu wniosku, postanowieniem z dnia [...] 2013 r., znak: [...] odmówił wznowienia postępowania w sprawie. Postanowieniem z dnia [...] 2013 r., [...] Kolegium stwierdziło nieważność przedmiotowego postanowienia jako wydanego w naruszeniem przepisów o właściwości. Kolegium wskazało, że organem, który w przedmiotowej sprawie wydał decyzję w ostatniej instancji było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. Postanowieniem z dnia [...] 2013 r., [...], Kolegium w wyniku rozpoznania wniosku Stowarzyszenia z dnia [...] 2013 r. odmówiło wznowienia postępowania wskazując, że nie ma ono przymiotu strony. Stowarzyszenie "[...]" złożyło wniosek z dnia [...] 2013 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, podnosząc zarzut naruszenia art. 147 K.p.a. poprzez nieprawidłową jego wykładnię, polegającą na wyrażeniu błędnego poglądu, jakoby Stowarzyszenie nie było stroną uprawnioną do wystąpienia z żądaniem wznowienia postępowania. Stowarzyszenie wskazało, że w punkcie II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 października 2012 r., II SA/Sz 716/12, uchylającym postanowienie Kolegium z dnia [...] 2012 r., [...], Sąd wskazał, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. W ocenie strony oznacza to, że wymienione postanowienie nie wywołuje skutków prawnych od chwili wydania wyroku, pomimo że wyrok uchylający to postanowienie nie jest jeszcze prawomocny. W związku z powyższym w obrocie prawnym nie funkcjonuje orzeczenie Kolegium z dnia [...] 2013 r. Zdaniem Stowarzyszenia, odmowa wznowienia postępowania z uwagi na funkcjonowanie w obrocie prawnym postanowień Kolegium jest chybiona i dlatego należy ponownie dokonać analizy, czy posiada ono legitymację do wystąpienia z żądaniem wznowienia podstępowania. W ocenie strony Stowarzyszenie taką legitymację posiada, ponieważ jest organizacją społeczną w rozumieniu art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (obecnie tekst jednolity tego aktu prawnego opublikowano w Dz. U. z 2016 r., poz. 353 – uw. NSA, dalej "u.u.i.ś."). Postanowieniem z dnia [...] 2013 r., [...] Kolegium na podstawie art.138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 oraz art. 149 § 3 K.p.a., po rozpatrzeniu wniosku Stowarzyszenia o ponowne rozpoznanie sprawy, utrzymało w mocy postanowienie własne z dnia [...] 2013 r. Organ wyjaśnił, że legitymacja do zainicjowania postępowania wznowieniowego przysługuje wyłącznie organowi oraz stronom postępowania administracyjnego. Co do zasady, ustalenia i oceny legitymacji podmiotu wnioskującego o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją dokonuje właściwy organ przed formalnym wszczęciem tego postępowania i w przypadku ustalenia braku legitymacji procesowej - odmawia wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia (art. 149 § 3 i 4 K.p.a.). Kolegium wskazało, że wniosek o wznowienie postępowania może złożyć wyłącznie strona lub podmiot na prawach strony. Tym samym oceniając kwestię dopuszczalności złożenia przez Stowarzyszenie wniosku o wznowienie postępowania, w ocenie organu odwoławczego, nie można pominąć okoliczności, czy Stowarzyszenie posiada status podmiotu na prawach strony. Uprawnienie organizacji społecznej obejmuje możliwość żądania wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w sprawie dotyczącej innej osoby, jednakże nie warunkuje to dopuszczenia organizacji społecznej do każdego postępowania. Przepis wymaga bowiem, by organizacja społeczna złożyła wniosek, a więc wystąpiła wobec organu z takim żądaniem, zaś o jej dopuszczeniu do udziału w postępowaniu lub jego wszczęciu rozstrzyga arbitralnie organ administracji, który ocenia czy jej żądanie jest uzasadnione celami statutowymi, a także interesem społecznym. Organ odwoławczy zauważył, że postanowieniem z dnia [...] 2012 r., [...] odmówiono dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu w sprawie z odwołania od decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] 2011 r. Powyższe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy postanowieniem z dnia [...] 2012 r., a następnie oba postanowienia zostały uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 października 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 716/12, który pozostawał nieprawomocny z uwagi na wniesienie przez [...] Spółka z o.o. skargi kasacyjnej. Zdaniem organu w konsekwencji - wbrew ocenie strony odwołującej się - w obrocie prawnym pozostają postanowienia dotyczące odmowy dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu. Jednocześnie Kolegium zauważyło, że w myśl art. 110 K.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. Przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie do postanowień (art. 126 K.p.a.). Skargę na postanowienie Kolegium z dnia z dnia [...] 2013 r. złożyło Stowarzyszenie "[...]" podnosząc zarzuty naruszenia naruszenie art. 101 w zw. z art. 126 K.p.a. oraz art. 152 i art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jednolity tego aktu prawnego opublikowano w Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – uw. NSA, dalej "P.p.s.a.") poprzez jego nieprawidłową wykładnię, polegającą na wyrażeniu poglądu prawnego, jakoby wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 października 2012 r., II SA/Sz 716/12 nie wiązał Kolegium i wskutek czego ustalono, że Stowarzyszenie nie było stroną uprawnioną do wystąpienia z żądaniem wznowienia postępowania. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Postanowieniem z dnia [...] 2014 r., II SA/Sz 63/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zawiesił postępowanie sądowe do czasu prawomocnego zakończenia sprawy o sygn. akt II SA/Sz 716/12, tj. do czasu zakończenia postępowania kasacyjnego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 października 2012 r. Wyrokiem z dnia 23 października 2014 r., II OSK 57/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 października 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 716/12 i oddalił skargę Stowarzyszenia na postanowienie Kolegium z dnia [...] 2012 r. w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu w sprawie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia "[...]". Postanowieniem z dnia 24 października 2014 r., II SA/Sz 63/14 Sąd podjął zawieszone postępowanie. Wyrokiem z dnia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie – po rozpoznaniu skargi Stowarzyszenia "[...]" – uchylił postanowienie Kolegium z dnia [...] 2013 r., [...] oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] 2013 r., [...], stwierdził, że nie podlega ono wykonaniu oraz zasądził na rzecz skarżącego kwotę 440 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania W motywach wyroku Sąd na wstępie podkreślił, że przedmiotem sporu stało się rozstrzygnięcie w sprawie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez organizację społeczną. Postępowanie prowadzone w postępowaniu zwykłym, które miałoby zostać wznowione, dotyczyło ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Następnie Sąd wskazał na treść art. 44 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Wyjaśnił, że z regulacji tej wynika, iż organizacja społeczna, której cele statutowe pozwalają na uznanie jej za organizację ekologiczną, może zgłosić chęć udziału w każdym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa. Sąd zaznaczył dalej, że szczególne uprawnienia procesowe organizacji ekologicznej zamieszczone w art. 44 u.u.i.ś., w odróżnieniu do udziału organizacji społecznych na zasadach określonych przez art. 31 K.p.a., nie zostały organizacjom tym przyznane w sposób nieograniczony, to jest taki, który obejmowałby wszystkie postępowania, na przykład związane z postępowaniami nadzwyczajnymi. Jeżeli zatem organizacja społeczna, nawet taka, która może być określona przymiotem organizacji ekologicznej, żąda wszczęcia postępowania nadzwyczajnego, np. w trybie wznowienia postępowania, to jej żądanie należy ocenić przez pryzmat art. 31 § 1 i 2 K.p.a. Sąd wywiódł dalej, że organizacja społeczna może wystąpić z żądaniem wszczęcia postępowania w sprawie dotyczącej innego podmiotu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Z żądaniem takim może wystąpić również organizacja, która w postępowaniu zwykłym nie brała udziału. Okoliczność, czy organizacja społeczna brała udział w postępowaniu zwykłym, czy też nie, nie ma żadnego znaczenia dla oceny zasadności jej wniosku o wszczęcie postępowania w trybie nadzwyczajnym i dopuszczenia jej do udziału w takim postępowaniu. Sąd podkreślił, że postępowanie prowadzone w trybie nadzwyczajnym jest odrębnym, nowym postępowaniem. Instytucja udziału organizacji społecznej odnosi się do konkretnego postępowania, a nie do sprawy administracyjnej. Dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu dotyczy zatem wyłącznie konkretnego postępowania, a nie innych postępowań (zarówno toczących się w tym samym czasie, jak i późniejszych). Skoro postępowanie prowadzone w trybie nadzwyczajnym jest nowym i odrębnym postępowaniem, konieczne jest, aby i kwestia udziału organizacji społecznej w tym postępowaniu została rozstrzygnięta odrębnie na użytek tego postępowania. Powyższe doprowadziło Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie do konkluzji o nietrafności argumentacji Kolegium, że skoro skarżące Stowarzyszenie nie zostało skutecznie dopuszczone do udziału w postępowaniu zwykłym, to nie przysługuje mu prawo żądania wszczęcia postępowania w trybie wznowienia. Sąd zaznaczył, że organizacja społeczna może wnioskować o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Natomiast nie będąc stroną postępowania, nie przysługują jej uprawnienia procesowe strony, np. do skutecznego wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Może natomiast inicjować wszczęcie postępowania, jeżeli postępowanie takie może być wszczęte z urzędu. Zatem zgłoszona przez skarżące Stowarzyszenie przyczyna wznowienia postępowania, wyczerpująca przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a., stanowić może podstawę do wszczęcia postępowania wznowieniowego z urzędu i ewentualnego dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w tym postępowaniu. Przed tym jednak obowiązkiem organu jest dokonanie oceny takiego żądania w kontekście celów statutowych Stowarzyszenia oraz wystąpienia interesu społecznego. Takich ustaleń i rozważań w niniejszej sprawie Kolegium jednak nie podjęło. Sąd uznał też za chybioną argumentacje organu wedle której, organ związany był swoim wcześniejszym stanowiskiem w sprawie dotyczącym odmowy dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu. Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosła uczestniczka postępowania [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku i odrzucenia skargi, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. Wystąpiła nadto o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. Jako podstawy skargi kasacyjnej przedstawiono zarzuty naruszenia prawa: – art. 44 ust. 3 u.u.i.ś., poprzez błędną wykładnię, że Stowarzyszenie [...] uprawniona była do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, w sytuacji gdy art. 44 ust. 3 u.u.i.ś. nie przewiduje uprawnienia do wniesienia skargi od postanowienia wydanego w takim postępowaniu; – art. 44 ust. 1 i 2 u.u.i.ś., poprzez błędną wykładnię, że Stowarzyszenie [...] w ogóle należy do grona organizacji mających uprawnienie do zgłoszenia się do tego postępowania – art. 31 § 1 i 2 K.p.a., w zw. z art. 147 K.p.a. i art. 149 § 3 K.p.a., poprzez przyjęcie, że Kolegium było obowiązane do ustalania na gruncie art. 31 § 1 i 2 K.p.a. zasadności żądania wznowienia postępowania, w sytuacji kiedy nie budzi wątpliwości fakt, że stowarzyszeniu nie przysługiwało uprawnienie do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, skoro nie posiadało ono przymiotu strony; – art. 29 P.p.s.a. poprzez nie dokonanie sprawdzenia, czy wnoszący skargę został prawidłowo umocowany do udziału w postępowaniu, to jest czy pełnomocnik stowarzyszenia został powołany przez upoważnione osoby. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest bezzasadna. Na wstępie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że nietrafny jest zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie art. 29 P.p.s.a. poprzez niedokonanie sprawdzenia, czy wnoszący skargę został prawidłowo umocowany do udziału w postępowaniu. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 15 stycznia 2015 r. wezwano skarżące Stowarzyszenie "[...]" w [...] do przekazania aktualnej listy jego członków oraz pełnomocnictwa podpisanego przez tych członków upoważniającego pełnomocnika do działania przez wojewódzkim sądem administracyjnym (k. 108 akt sądowych). Wraz z pismem z dnia [...] 2015 r. pełnomocnik Stowarzyszenia nadesłał listę jego członków (9 osób) oraz pełnomocnictwo podpisane przez wszystkich z nich (k. 114-115 akt sądowych). Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że Stowarzyszenie było na etapie postepowania sądowoadministracyjnego należycie reprezentowane. Przechodząc do rozważań merytorycznych w pierwszej kolejności należy z całą stanowczością podkreślić, że przedmiotem kontroli legalności przeprowadzonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zaskarżonym wyrokiem jest postanowienie o odmowie wznowienia – na żądanie Stowarzyszenia "[...]" w [...]– postępowania w sprawie zakończonej decyzją Burmistrza [...] z dnia [...] 2011 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia pod nazwą "[...]" w [...]. Kolegium wypowiadając się co do dopuszczalności wniosku o wznowienie postępowania skoncentrowało się na wykazaniu, że Stowarzyszenie nie było stroną w sprawie zakończonej wyżej wymienioną decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. Według organu z tych przyczyn wystąpienie Stowarzyszenia nie mogło doprowadzić do wznowienia postępowania. Przyznać należy, że rzeczywiście (w kontekście wyroku z dnia 23 października 2014 r., II OSK 57/13) Stowarzyszenie nie może być uznane za stronę albo uczestnika postępowania zakończonego decyzją Burmistrza [...] z dnia [...] 2011 r. Powyższe – jak trafnie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie – nie ma jednak znaczenia, gdy uwzględni się treść art. 31 § 1 i 2 K.p.a. Zgodnie z tymi przepisami "organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem [...] wszczęcia postępowania [...], jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny (art. 31 § 1 K.p.a.), natomiast "organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu" (art. 31 § 2 K.p.a.). Z art. 31 § 1 i 2 K.p.a. wynika, że organizacja społeczna może wystąpić z żądaniem dotyczącym wszczęcia postępowania, a żądanie to skutkuje wszczęciem tego postępowania z urzędu, jeżeli spełnione są przesłanki określone w tym przepisie. Wszczęcie z urzędu postępowania, będące skutkiem żądania organizacji społecznej złożonego w trybie art. 31 K.p.a., może dotyczyć także postępowań nadzwyczajnych, w tym postępowania wznowieniowego. Zastrzec jedynie trzeba, że w orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż istnieje pewne ograniczenie dotyczące wszczynania z urzędu postępowań w trybie art. 31 § 2 K.p.a. w odniesieniu do przesłanek wznowieniowych z art. 145 § 1 pkt 4, art. 145a i art. 145b K.p.a. Wynika to z faktu, że ze względu na te przesłanki postępowanie może być wznowione tylko na wniosek strony (nie z urzędu) (zob. art. 147 K.p.a.). W niniejszej sprawie Stowarzyszenia "[...]" w [...] występując z żądaniem wznowienia postępowania zakończonego decyzją Burmistrza [...] z dnia [...] 2011 r. powołało się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a., co oznacza, że w tym zakresie wszczęcie postepowania z urzędu na warunkach określonych w art. 31 § 2 K.p.a. jest co do zasady formalnie dopuszczalne. Mając na uwadze powyższe jako całkowicie niezasadny należy ocenić zarzut naruszenia art. 31 § 1 i 2 K.p.a., w zw. z art. 147 K.p.a. i art. 149 § 3 K.p.a., opierający się na wyrażonym przez [...] sp. z o.o. przekonaniu, że "stowarzyszeniu nie przysługiwało uprawnienie do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, skoro nie posiadało ono przymiotu strony". Żądanie wszczęcia postępowania wznowieniowego złożone przez organizację społeczną rozpatrywać bowiem należy przez pryzmat art. 31 § 1 i 2 K.p.a., a nie jako wniosek podmiotu działającego w swoim prawnym interesie jako strony postępowania. Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że dostrzegł, iż żądanie Stowarzyszenia z dnia [...] 2013 r. zostało niezręcznie sformułowane. Jego treść sugeruje jakoby Stowarzyszenie domagało się wszczęcia postępowania w oparciu o wniosek strony, a nie w sposób określony w art. 31 K.p.a. Nie ulega jednak wątpliwości, że żądanie Stowarzyszenia powinno być zakwalifikowane prawnie właśnie przez pryzmat tego ostatniego przepisu. Całkowicie chybione są zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia art. 44 ust. 1, 2 i 3 u.u.i.ś. Przepis ten nie miał zastosowania w odniesieniu do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia z dnia [...] 2013 r. Wniosek ten docelowo prowadził do zainicjowania odrębnego, nadzwyczajnego postępowania nie będącego postepowaniem wymagającym udziału społeczeństwa w rozumieniu art. 44 ust. 1, 2 i 3 u.u.i.ś. Od postanowień wydanych na skutek żądania Stowarzyszenia przysługiwały także w normalnym trybie środki odwoławcze (zażalenie i skarga do sądu administracyjnego). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.