II OSK 1404/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawartego w skardze kasacyjnej A. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 848/15 w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia otworów okiennych do stanu poprzedniego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 10 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił w całości skargę A. Z. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gnieźnie z dnia [...] kwietnia 2015 r., nakazującą skarżącemu doprowadzenie do stanu poprzedniego dwóch otworów okiennych o wymiarach 4,03 x 2,5 m oraz jednego otworu okiennego o wymiarach 2,75 x 2,50 m, znajdujących się na drugim piętrze w ścianie granicznej (z dz. nr [...]) budynku usługowo – produkcyjnego, położonego w [...]. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył A. Z. Pismem z dnia 21 lipca 2017 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2015 r., wskazując na pominięcie założonych w sprawie dowodów, które świadczą o prawdopodobieństwie uwzględnienia skargi kasacyjnej, a nadto wskazał na koszty i uciążliwości w wykonaniu nakazanych do realizacji skarżonymi decyzjami robót budowlanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie kontrolowanego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzić trzeba, iż nie przedstawiono w nim żadnych takich okoliczności faktycznych, które uzasadniałyby wystąpienie dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Okoliczności świadczące o wadliwości zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie są oceniane na tym etapie postępowania, podobnie jak wskazywanie przez skarżącego na prawdopodobieństwo uwzględnienia skargi kasacyjnej. Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej w żaden sposób nie nawiązuje do takiej przesłanki, a jedynie do niebezpieczeństw wymienionych enumeratywnie w art. 61 § 3 P.p.s.a. W nawiązaniu do dalszych twierdzeń wniosku o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji zauważyć należy, że określony w niej obowiązek nie dotyczył zamurowania otworów okiennych, ale doprowadzenia ich do stanu poprzedniego, a skutki te w razie uchylenia nałożonych w sprawie obowiązków są z założenia odwracalne. Sygnalizowana z kolei możliwość dochodzenia roszczeń odszkodowawczych wobec organów nadzoru budowlanego nie nawiązuje swoim zakresem do podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.