II OSK 1366/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku B.K. i T.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej B.K. i T.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 1662/23 w sprawie ze skargi B.K. i T.K. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 8 sierpnia 2023 r. nr OA.7721.20.5.2023 w przedmiocie nakazu rozbiórki rozbudowanej części budynku mieszkalnego postanawia: umorzyć postępowanie w zakresie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

B.K. i T.K. (dalej: "skarżący") złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z 8 sierpnia 2023 r., nr OA.7721.20.5.2023 w przedmiocie nakazu rozbiórki rozbudowanej części budynku mieszkalnego. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 15 listopada 2023 r., sygn. akt II SA/Rz 1662/23 wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Następnie wyrokiem z 20 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 1662/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił zaskarżoną decyzję. Skarżący na powyższy wyrok złożyli skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucili m.in. brak stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Jednocześnie zwrócili się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podnieśli, że uchylenie ww. wyrokiem zaskarżonej decyzji spowodowało, stosownie do art. 61 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), utratę mocy wydanego w sprawie postanowienia wstrzymującego jej wykonanie. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że budynek objęty nakazem rozbiórki stanowi miejsce ich zamieszkania jak też innych osób (łącznie 6 osób, w tym niepełnosprawny wnuk w wieku 5 lat, który wymaga stałej opieki). . Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wedle natomiast art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (pkt 1) bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (pkt 2). Niewątpliwie wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyroku z 20 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 1662/23 uchylającego zaskarżoną decyzję skutkowało, na podstawie art. 61 § 6 pkt 1 p.p.s.a., utratą mocy wydanego w sprawie postanowienia tego Sądu z 15 listopada 2023 r. o wstrzymaniu. Jednakże należy ieć na uwadze, że pomimo utraty mocy ww. postanowienia, zaskarżona decyzja nie stała się wykonalna. Należy mieć bowiem na uwadze, że zgodnie z treścią art. 152 § 1 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. W orzecznictwie wskazuje się, że regulacja zawarta w art. 152 § 1 p.p.s.a. wywiera taki sam skutek co wstrzymanie wykonania aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 3 tej ustawy. Zarówno w przypadku wstrzymania wykonania aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., jak i w przypadku regulacji z art. 152 § 1 ww. ustawy akt lub czynność nie podlega wykonaniu w ograniczonym czasie. Zwrot "nie wywołuje skutków prawnych", zawarty w art. 152 § 1 p.p.s.a. jest szerszy od użytego w art. 61 § 3 tej ustawy sformułowania "wstrzymaniu wykonania" i może prowadzić do skutków prawnych dalej idących niż jedynie wstrzymanie wykonania uchylonego aktu (por. postanowienie NSA z 25 stycznia 2024 r., III FSK 802/23). Skoro zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie ww. wyrokiem uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję, to tym samym, w myśl przywołanego art. 152 § 1 p.p.s.a., zaskarżona decyzja nie wywołuje skutków prawnych do czasu uprawomocnienia się wyroku. Wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uznać zatem należy za bezprzedmiotowy. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Stosownie zaś do art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 61 § 6 pkt 1 w zw. z art. 152 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.