II OSK 1315/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosków X. [...] w B. oraz Y. [...] w B. i Z. [...] w B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg kasacyjnych X. [...] w B. oraz Y. [...] w B. i Z. [...] w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 sierpnia 2021 r. sygn. akt II SA/Bd 480/21 oddalającego skargę X. [...] w B., Y. [...] w B. i Z. [...] w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 28 stycznia 2021 r. nr ... w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić wnioski.

Wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2021 r. sygn. akt II SA/Bd 480/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.), oddalił skargę X. [...] w B., Y. [...] w B., Z. [...] w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 28 stycznia 2021 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W skargach kasacyjnych X. [...] w B., Y. [...] w B. oraz Z. [...] w B. zawarły wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia 25 listopada 2020 r., nr ... spowoduje wyrządzenie znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki. Zdaniem wnioskujących prowadzenie dalszego procesu budowalnego będzie skutkować rozpoczęciem budowy nowego obiektu, który zagrażać będzie ich nieruchomościom, bowiem w wyniku realizacji budynków wysokich, wymagających głębokich wykopów, tj. posadowienia poniżej poziomu wód gruntowych, w warunkach występowania iłów w podłożu, istnieje duże prawdopodobieństwo uszkodzenia istniejących domów, gdyż nie są one przygotowane technicznie do przeniesienia dodatkowych obciążeń spowodowanych odkształceniem podłoża w związku z realizacją budynków wysokich. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (art. 61 § 1 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie X. [...] w B., Y. [...] w B. i Z. [...] w B. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 28 stycznia 2021 r., którą organ utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia 25 listopada 2020 r., nr ... ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu trzech budynków handlowo-usługowo-mieszkalnych w tym z częścią hostelową na nieruchomości oznaczonej nr ew. ... obręb ... położonej przy ul. F. [...] w B. Skarżące Wspólnoty niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków zasadniczo upatrują w ewentualnej możliwości rozpoczęcia procesu budowlanego. Wskazać zatem należy, że decyzja o warunkach zabudowy nie uprawnia inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych, ustala jedynie, czy projektowane na określonym obszarze zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami prawa oraz określa warunki, jakie należy spełnić w razie realizacji inwestycji. Niewątpliwie jednak decyzja o warunkach zabudowy tworzy uprawnienie inwestora do ubiegania się o udzielenie pozwolenia na budowę, a następnie stanowi jeden z warunków uzyskania decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę. Niemniej samo uzyskanie decyzji lokalizacyjnej nie przesądza, że takie pozwolenie zostanie udzielone. Zatem sama możliwość wystąpienia przez inwestora do właściwego organu o pozwolenie na budowę nie wywoła dla skarżących Wspólnot skutków trudnych do odwrócenia, ani też nie spowoduje niebezpieczeństwa znacznej szkody. Decydujące znaczenie ma bowiem okoliczność, że decyzja o warunkach zabudowy nie stanowi aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji, a tym samym decyzja nie może powodować zagrożeń podanych we wnioskach. Zaznaczyć również należy, że oddziaływanie planowanej inwestycji na nieruchomości należące do Wspólnot, jak też ochrona ich interesu prawnego, podlegać będzie uwzględnieniu przez organ orzekający o pozwoleniu na budowę. Dlatego ewentualne wystąpienie zagrożeń związanych z realizacją inwestycji nie może stanowić przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej w sprawie dotyczącej decyzji o warunkach zabudowy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek. ----------------------- 3