II GZ 951/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. B. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Bk 1638/17 o odrzuceniu skargi oraz o zwrocie wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. B. w B. na decyzję Dyrektora Podlaskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łomży z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Bk 1638/17, odrzucił skargę A. B. na decyzję Dyrektora Podlaskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łomży z dnia [...] września 2017 r. w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2016 r. Przedstawiając stan sprawy, Sąd I instancji stwierdził, że w związku ze skargą na wskazaną powyżej decyzję Dyrektora Podlaskiego OR ARiMR A. B. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Stronę pouczono, że w przypadku nieuzupełnienia wskazanego braku w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Białymstoku z dnia 31 października 2017 r., skarga zostanie odrzucona. Sąd I instancji wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono stronie skarżącej w dniu 3 listopada 2017 r., jednakże w wyznaczonym terminie uiszczono wpis w kwocie 100 zł. Sąd I instancji stwierdził, że brak całego wpisu od skargi powoduje, że postępowanie nie mogło być skutecznie uruchomione, a stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu I instancji złożył A. B., zaskarżając orzeczenie w całości oraz wnosząc o jego uchylenie i przyjęcie skargi do rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik postępowania, tj.: - art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy skarżący zastosował się do treści zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 31 października 2017 r. we wskazanej przez Sąd wysokości, tj. do kwoty 100 zł, zaś z treści uzasadnienia postanowienia Sądu I instancji wynika, iż skarga została odrzucona z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Strona wnosząca zażalenie podniosła, że dostosowała się do wezwania sądu i opłacił wpis w wysokości 100 zł zgodnie z tym wezwaniem, wobec czego nie może ponosić negatywnych skutków prawnych za nieprawidłowe i nierzetelne wezwanie zastosowane przez WSA. W uzasadnieniu podniesiono, że odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. jest możliwe tylko wówczas, gdy strona w terminie nie uiści wpisu sądowego, którego wysokość została wskazana w zarządzeniu przewodniczącego. Jednocześnie strona stwierdziła, że "błędne pouczenie organu nie może szkodzić stronie, która się do niego zastosowała". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak stanowi art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 w zw. z § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należy wpis. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca w zakreślonym terminie nie uiściła pełnego, wymaganego przesłanym jej zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Białymstoku z dnia 31 października 2017 r., wpisu od skargi, pomimo faktu, że zarządzenie to doręczono jej w dniu 3 listopada 2017 r. W wyznaczonym terminie skarżąca uiściła tylko częściową wartość żądanej w sprawie kwoty wpisu, tj. 100 zł. W związku z powyższym zasadnym było przyjęcie, że dostrzeżony brak formalny w postaci nieopłacenia złożonej skargi, nie został w sposób prawidłowy uzupełniony w siedmiodniowym terminie przewidzianym na dokonanie tej czynności procesowej. Okoliczność ta w sposób niebudzący wątpliwości wynika z akt sprawy, w których kartę o numerze 8 stanowi właśnie zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu (vide: karta akt sądowych nr 8). Bezsprzecznie w treści tego zarządzenia Przewodniczący Wydziału wskazał, że stronę skarżącą wzywa się do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Ponadto w zarządzeniu poza kwotą podano również podstawę prawną niniejszego wezwania, którą stanowi § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Z treści tego przepisu wynika, iż w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi właśnie 200 zł. Zatem, co wynika zarówno z akt sprawy, jak i z treści zastosowanych przepisów, do uiszczenia dokładnie takiej kwoty została wezwana strona skarżąca w niniejszej sprawie. W konsekwencji zaś nieopłacenia złożonej skargi w prawidłowej, wynikającej z zarządzenia, wysokości, Sąd I instancji zgodnie z art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił. Dodatkowo Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sprawie nie zachodzi wyjątek od zasady ponoszenia kosztów sądowych, o którym mowa w art. 199 p.p.s.a., a zatem strona nie została zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania ani na mocy ustawy ani w drodze przyznania prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.