II GZ 943/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 30 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W.L. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 3152/15 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W.L. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie

Zarządzeniem z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 3152/15 Zastępca Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wezwał W.L. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku WSA w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2016 r., w kwocie 510 zł, stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej zwane rozporządzeniem). Przewodniczący w zarządzeniu zakreślił 7 dniowy termin na uiszczenie wpisu oraz wskazał rygor niezastosowania się do zarządzenia. W.L. wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie, domagając się jego zmiany. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzuciła naruszenie: 1. art. 216 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), poprzez założenie, że przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, 2. § 1 pkt 2 w zw. z § 3 rozporządzenia przez ich niezasadne zastosowanie. W uzasadnieniu wskazano, że WSA w Warszawie nieprawidłowo zakwalifikował sprawę jako należącą do grupy objętych należnościami pieniężnymi, w sytuacji gdy zaskarżony skargą kasacyjną wyrok uchylał zaskarżoną decyzję. Przepis § 3 rozporządzenia miałby zastosowanie w przypadku gdyby Sąd I instancji oddalił skargę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W sprawie nie wystąpiła żadna z okoliczności zwalniających skarżącego z obowiązku poniesienia kosztów sądowych w całości. Z okoliczności sprawy nie wynika również, że w sprawie powinien znaleźć zastosowanie art. 222 p.p.s.a., zgodnie z którym nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. Zgodnie ze wskazanym w zaskarżonym zarządzeniu art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zastępca Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie prawidłowo zatem wezwał skarżącą do uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, pod rygorem jej odrzucenia. Zgodnie z art. 230 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest skarga kasacyjna. O charakterze wpisu od pism wszczynających postępowanie sądowe rozstrzyga art. 231 p.p.s.a. wskazując, iż wpis stosunkowy pobiera się tylko w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych zaś sprawach pobiera się wpis stały. Badając zgodność z prawem kwestionowanej wysokości wpisu określonej w zaskarżonym zarządzeniu należy przede wszystkim ocenić charakter zaskarżonej do Sądu I instancji decyzji Głównego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, tj.: czy jej przedmiotem była "należność pieniężna". Zgodnie z art. 216 p.p.s.a., jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Należy zauważyć, że użyte w tym przepisie sformułowanie "jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna", jest wyrażeniem nieostrym i stanowi pewnego rodzaju uproszczenie. Przedmiotem orzekania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest bowiem należność pieniężna, lecz legalność aktów, w których należności takie zostały określone lub ustalone. (por. A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz; Wolters Kluwer business, Warszawa 2009 r., s. 629). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi do Sądu I instancji była decyzja Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] września 2015 r. utrzymująca w mocy decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] marca 2015 r., którą organ nałożył na skarżącą karę pieniężną. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w tego rodzaju sprawach spór sprowadza się do kwestionowania prawidłowości wymierzenia konkretnej należności pieniężnej, a więc należny wpis od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, jest wpisem stosunkowym. Zgodnie natomiast z § 3 przywołanego na wstępie rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi. Wobec tego, że wpis od skargi wynosił 1020 zł (ustalony na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia), to wpis od skargi kasacyjnej wynosił 510 zł. Należy podnieść, że rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., nie zawiera przepisów, które stanowiłyby, że wysokość wpisu od skargi kasacyjnej uzależniona byłaby od tego jakim wynikiem zakończy się postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym i jakie będą motywy rozstrzygnięcia. Przepisów takich nie zawiera również ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przypadku zatem rozstrzygnięcia polegającego na uchyleniu przez Sąd I instancji zaskarżonego aktu, jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie, sprawa dotycząca należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, nie przekształca się w inną sprawę, która nie dotyczy badania legalności aktu w którym została określona dająca się ustalić "wartość przedmiotu zaskarżenia". Z przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.