II GZ 77/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 grudnia 2024 r., sygn. akt III SA/Łd 785/24 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Łodzi z dnia 6 sierpnia 2024 r., nr SKO.4141.876.2024 w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 10 grudnia 2024 r., sygn. akt III SA/Łd 785/24, w sprawie ze skargi T. P. (dalej: "skarżący"), na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 6 sierpnia 2024 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, postanowił odrzucić skargę oraz zwrócić na rzecz skarżącego z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 25 listopada 2024 roku pod pozycją 4420. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 6 sierpnia 2024 r. Zarządzeniami Przewodniczącej III Wydziału WSA, skarżący został wezwany do uzupełnienia braków skargi przez wskazanie numeru PESEL oraz uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżącego wezwano również do wyjaśnienia, czy przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 6 sierpnia 2024 r. nr SKO 4141.876.2024, czy inne postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego., ponieważ wskazane przez niego w skardze postanowienie o nr SKO.4131.9.23, nie występuje w sprawie. Przesyłkę zatytułowaną "wezwanie" doręczono skarżącemu 15 listopada 2024 r., a w dniu 22 listopada 2024 r. na rachunek bankowy sądu I instancji wpłynął wpis od skargi. W związku z brakiem odpowiedzi skarżącego, zarządzeniem z 2 grudnia 2024 r. uznano, że przedmiotowa skarga dotyczy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 6 sierpnia 2024 r. nr SKO.4141.876.2024 w przedmiocie odmowy przywrócenia T. P. terminu do wniesienia odwołania. Wskazanym na wstępie postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę. Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL w terminie 7 dni oraz pouczony, że nieusunięcie ww. braku we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. W opinii sądu I instancji, przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi została doręczona skarżącemu 15 listopada 2024 r., a zatem 7-dniowy termin na uzupełnienie braku bezskutecznie upłynął 22 listopada 2024 r. W związku z nieuzupełnieniem braku w terminie, sąd odrzucił skargę. W podstawie prawnej orzeczenia wskazano art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu WSA orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarżący zaskarżył postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w całości zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, poprzez ich błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a to: 1. Art. 49 § 1 w zw. art 58 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez odrzucenie skargi w sytuacji, gdy Sąd nie wezwał skarżącego do podania nr Pesel, a dodatkowo brak formalny skargi w postaci braku nr Pesel nie uniemożliwiał nadania skardze dalszego biegu, bowiem Sąd dysponował nr Pesel i nie miał wątpliwości co do tożsamości skarżącego, bowiem wysłał mu wezwanie do uzupełniania braków formalnych w postaci uiszczenia wpisu sądowego, który skarżący wykonał. 2. poprzez pozostawienie w obrocie prawnym rażąco nieprawidłowej i krzywdzącej skarżącego decyzji poprzez odrzucenie skargi na odmowę przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji nr 4013.4.0014.2.2024 Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 03.04.2024 r. o nałożeniu kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego, w sytuacji, gdy niezachowanie terminu było skutkiem błędu pracownika Poczty Polskiej S.A. nie zaś skutkiem działania lub zaniechania skarżącego, co ostatecznie Poczta Polska przyznał uwzględniając reklamację w grudniu 2024 roku. Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie pomimo częściowo niesłusznych zarzutów jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie powinno ono zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Należy zauważyć, że wypełnienie wszystkich warunków formalnych określonych w art. 46-47 p.p.s.a. spoczywa na skarżącym. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zaznaczyć, że zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takiego braku obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi. W związku z powyższym zarzut skarżącego w tym zakresie należy uznać za niezasadny. W kwestii zarzutu dotyczącego niedoręczenia wezwania do wskazania numeru PESEL, należy go uznać za zasadny. W aktach sądowych znajduje się owszem zwrotne potwierdzenie odbioru, które stwierdza, że w dniu 15 listopada 2024 r., została odebrana przesyłka określona jako "wezwanie". W rubryce "rodzaj przesyłki" nie zostało jednak doprecyzowane, o które wezwanie chodzi, a użyta liczba pojedyncza sugeruje, iż zostało doręczone skarżącemu tylko jedno wezwanie. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie podkreślić, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że praktyka doręczania stronie postępowania kilku pism w jednej przesyłce nie narusza zasad ani trybu doręczania pism w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dla prawidłowego doręczenia niezbędne jest jednak, aby pismo sądowe zostało wysłane jako list za potwierdzeniem odbioru, a przesłanie kilku pism sądowych musi być odnotowane w formularzu potwierdzenia odbioru, co w niniejszej sprawie nie zostało uczynione (por. postanowienia NSA z 15 marca 2023 r., sygn. akt II GZ 52/23). W związku z faktem, że skarżący uiścił brakujący wpis od skargi w terminie 7 dni liczonym na podstawie znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, należy przyjąć, że doręczone skarżącemu wezwanie dotyczyło właśnie wpisu od skargi. Natomiast w związku z brakiem w aktach sprawy zwrotnego poświadczenia odbioru dotyczącego wezwania w kwestii podania numeru PESEL oraz ustosunkowania się w kwestii zaskarżonej decyzji, należy stwierdzić, iż skarżący o wymogu uzupełnienia skargi dowiedział się dopiero z zaskarżonego postanowienia WSA. W kwestii ostatniego zarzutu podniesionego przez skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zaznaczyć, że w przedmiotowej sprawie badana jest prawidłowość uzupełnienia braków formalnych skargi przez skarżącego i odrzucenia skargi, a nie kwestia zasadności skargi pod względem merytorycznym. W konsekwencji zarzut dotyczący pozostawienia w obrocie prawnym rażąco nieprawidłowej i krzywdzącej skarżącego decyzji poprzez odrzucenie skargi na odmowę przywrócenia terminu do złożenia odwołania, należy uznać za niezasadny. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.