II GZ 76/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. S. Spółki z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 31 stycznia 2019 r., sygn. akt III SA/Wr 344/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. S. Spółki z o.o. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odrzucił skargę W. S. Spółki z o.o. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] maja 2018 r., w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego. Sąd I instancji wskazał, że wraz ze skargą na opisane postanowienie SKO, skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 18 października 2018 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącej Spółce prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zarządzeniem z 29 listopada 2018 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec niepodjęcia przez stronę przesyłki z wezwaniem, dwukrotnie awizowanej, wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 19 grudnia 2018 r. Wynikający z takiego stanu sprawy termin na uiszczenie wpisu sądowego od skargi upływał w dniu 27 grudnia 2018 r. Sąd zauważył, że wpis nie został przez stronę uiszczony. Przywołując treść art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd I instancji, mając na uwadze opisany stan faktyczny sprawy, odrzucił skargę spółki W. S.. Zażaleniem skarżąca W. S. Spółka z o.o. w W. zaskarżyła postanowienie Sądu I instancji podnosząc, że złożyła wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, wobec czego brak było podstaw do odrzucenia skargi. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje uzasadnionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do zdania drugiego powołanego przepisu, w takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni do dnia doręczenia wezwanie. Stosowanie do § 3 art. 220 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Analiza przedmiotowej sprawy nie pozostawia wątpliwości, iż zaistniała przesłanka, w oparciu o którą Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zobligowany był do odrzucenia skargi spółki W. S. od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] maja 2018 r., w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego. Jak bowiem wskazał niewadliwie Sąd I instancji, strona w związku w wywiedzioną w sprawie skargą wezwana została do uiszczenia należnego wpisu w kwocie 100 złotych w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z uwagi na okoliczność dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej wezwanie, korespondencję tą, zgodnie z przepisami regulującymi doręczenia w tym w doręczenie zastępcze (art. 73 p.p.s.a.), prawidłowo uznano za doręczoną stronie skarżącej w dniu 19 grudnia 2018 r. Termin do uiszczenia należnego w sprawie wpisu upływał zatem skutecznie z dniem 27 grudnia 2018 r., a który to terminie w efekcie minął bezskutecznie – strona nie uiściła wpisu w ogóle. W takim stanie sprawy Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę strony na opisane rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Bez wpływu na prawidłowość zaskarżonego postanowienia pozostawała podnoszona w zażaleniu okoliczność złożenia przez spółkę wniosku o zwolnienie jej z kosztów sądowych – konieczności uiszczania opłaty od skargi. Wniosek skarżącej w przedmiocie przyznania prawa pomocy w określonym zakresie, co wynika z analizy akt sprawy, rozpoznany został przez referendarza sądowego, który postanowieniem z dnia 18 października 2018 r. odmówił stronie przyznania prawa pomocy. Postanowienie to nie zostało przez stronę zaskarżone w drodze sprzeciwu, o którym mowa w art. 259 p.p.s.a. Skoro stronie nie zostało przyznane prawo pomocy w żądanym zakresie zwolnienia od opłat, miała ona obowiązek uiszczenia wpisu od wniesionej skargi, do czego została wezwana w związku z zarządzeniem z dnia 29 listopada 2018 r., a którego do dnia wydania zakwestionowanego postanowienia Sądu I instancji nie wypełniła – nie uiściła należnego wpisu. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.