II GZ 75/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2024 r na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 grudnia 2023 r. sygn. akt III SA/Łd 691/23 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 4 sierpnia 2023 r. nr SKO.4181.28.23 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2023 r., sygn. akt III SA/Łd 691/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu wniosku M. P. (dalej: skarżący), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 4 sierpnia 2023 r. w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. Sąd I instancji wskazał, że złożony przez skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania nie dotyczy zaskarżonej decyzji, albowiem skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu nr SKO.510.182.23 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, aż do ostatecznego rozpatrzenia niniejszej sprawy. W tym kontekście WSA wyjaśnił, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym skierowania na badania lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, nie jest możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego dotyczącego zatrzymania prawa jazdy. Akt ten nie mieści się bowiem w granicach sprawy administracyjnej, rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją o skierowaniu na badania lekarskie. Niezależnie od powyższego WSA wskazał, że nawet, gdyby złożony przez skarżącego wniosek potraktować, jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wydanej w przedmiocie skierowania na badania lekarskie, to również nie mógłby on zostać rozpatrzony pozytywnie, bowiem strona nie wykazała, iż jej wykonanie mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Przedmiotowy wniosek nie został bowiem w ogóle uzasadniony. Skarżący nie wykazał zatem, że w sprawie zachodzą okoliczności, które wskazują na niebezpieczeństwo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków lub niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie, które następnie uzupełnił pismem z dnia 26 stycznia 2024 r. Według skarżącego organ bezzasadnie skierował go na badania lekarskie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że jak słusznie zauważył Sąd I instancji - treść złożonego przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania wskazuje, iż nie dotyczy on zaskarżonej decyzji, albowiem skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu nr SKO.510.182.23 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Natomiast przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 4 sierpnia 2023 roku nr SK0.4181.28.23 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego WSA prawidłowo przyjął, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym skierowania na badania lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, nie jest możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego dotyczącego zatrzymania prawa jazdy. Wymaga bowiem podkreślenia, że sprawy dotyczące zatrzymania prawa podlegają załatwieniu w odrębnym postępowaniu. To w postępowaniu dotyczącym zatrzymania prawa jazdy, skarżący mógłby wnosić o wstrzymanie wykonania decyzji w tym przedmiocie. Pomimo powyższego WSA uznał, że nawet, gdyby złożony przez skarżącego wniosek potraktować, jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wydanej w przedmiocie skierowania na badania lekarskie, to również nie mógłby on zostać rozpatrzony pozytywnie, bowiem strona nie wykazała, iż jej wykonanie mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zatem gdyby przyjąć, że wniosek skarżącego dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wydanej w przedmiocie skierowania na badania lekarskie – to i w tym zakresie stanowisko Sądu I instancji należy uznać za prawidłowe. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że w sprawach, w których rozstrzygane są kwestie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ciężar dowodzenia okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. zdecydowanie spoczywa się na stronie wnioskującej, gdyż tylko ona posiada w tym zakresie stosowną wiedzę. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. W judykaturze dominuje stanowisko - akceptowane przez Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszej sprawie - kładące nacisk na obowiązek wykazania przez stronę okoliczności uzasadniających przyznanie tymczasowej ochrony sądowej (por. np. postanowienia NSA z dnia: 29 czerwca 2021 r., sygn. akt II GZ 209/21; 14 listopada 2018 r., sygn. akt I FSK 1223/17; 20 listopada 2018 r., sygn. akt II FZ 638/18; 21 października 2020 r., sygn. akt I GSK 1277/20). Zatem, aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Konieczne jest zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja wniosku o wstrzymania aktu musi w sposób przekonujący przedstawić konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. Celem zaskarżonej decyzji jest wyłącznie kontrola stanu zdrowia skarżącego pod kątem ewentualnych przeciwwskazań zdrowotnych do dalszego prowadzenia pojazdów. Nałożony na skarżącego obowiązek – poddania się badaniom lekarskim – ma na celu stwierdzenie istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, w związku z zaistnieniem przypadku nasuwającego zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącego. Wykonanie tego obowiązku nie skutkuje bezpośrednio utratą uprawnień do prowadzenia pojazdów (nie jest to decyzja pozbawiająca tych uprawnień), a jedynie powoduje konieczność poddania się określonemu badaniu. Dokonanie tej czynności nie jest jednak przymusowe, co oznacza, że skarżący może nie zgłosić się na przedmiotowe badanie. Konsekwencją tego zaniechania ze strony skarżącego będzie jedynie czasowe uniemożliwienie mu uczestnictwa w ruchu drogowym w roli kierującego pojazdem (por. postanowienie NSA z dnia 17 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 400/17). W świetle przedstawionych okoliczności, stanowisko przyjęte przez Sąd I instancji należało uznać za prawidłowe. Ponadto należy wskazać, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny nie dokonuje merytorycznej oceny zasadności skargi. Wobec tego - okoliczności podnoszone w zażaleniu, a odnoszące się do meritum sprawy i przebiegu postępowania - nie mogły mieć wpływu na wynik postępowania przed NSA. Przedmiotem postępowania zażaleniowego jest postanowienie Sądu I instancji o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dlatego w niniejszym postępowaniu zażaleniowym poza oceną Sądu pozostają kwestie związane z oceną legalności zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.