II GZ 687/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasów Państwowych Nadleśnictwa B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 706/17 w zakresie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu od skargi w sprawie ze skargi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasów Państwowych Nadleśnictwa B. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przeniesienia praw i obowiązków wynikających z koncesji postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 12 maja 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 706/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, Nadleśnictwo B. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przeniesienia praw i obowiązków wynikających z koncesji. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe, Nadleśnictwo B. wniosło skargę do WSA w Warszawie na wyżej wskazaną decyzję Ministra Środowiska. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 31 marca 2017 r., w terminie 7 dni od daty ich otrzymania, strona została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych oraz do złożenia pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do występowania w jej imieniu przed sądami administracyjnymi wraz z dokumentem obrazującym sposób reprezentacji strony i wskazującym osobę upoważnioną do tej reprezentacji, pod rygorem odrzucenia skargi. Odrzucając skargę Sąd I instancji stwierdził, że wobec braku możliwości zbadania prawidłowości podpisania skargi, z uwagi na niedołączenie do niej pełnomocnictwa wraz z dokumentem obrazującym sposób reprezentacji strony skarżącej, wezwano do usunięcia określonego w powyższym zakresie braku formalnego. Do wezwania tego strona skarżąca nie zastosowała się jednak, co uniemożliwiło dokonanie oceny prawidłowości podpisania złożonej w sprawie skargi. Pomimo odebrania w dniu 10 kwietnia 2017 r. wezwania przez upoważnionego pracownika, do dnia wydania niniejszego postanowienia ww. dokumenty nie zostały nadesłane. W konsekwencji nieusunięcia braków formalnych skargi WSA ją odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.). Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe, Nadleśnictwo B. wniosło zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu autor zażalenia wskazał, że stosownie do zarządzenia Sądu wzywającego do usunięcia braków formalnych skargi, strona w dniu 14 kwietnia 2017 r. wysłała dokumenty objęte niniejszym wezwaniem, w postaci: - oryginału pełnomocnictwa dla radcy prawnego A. M.; - poświadczonych za zgodność z oryginałem dokumentów obrazujących sposób reprezentacji strony skarżącej i wskazujących osobę do tej reprezentacji upoważnioną, tj. powołanie Nadleśniczego Nadleśnictwa B. K. Ś. oraz powołania dyrektora RDLP we W. A. P. Skarżąca podniosła, że wskazane dokumenty zostały wysłane zgodnie z zarządzeniem na adres WSA w Warszawie listem poleconym o wskazanym numerze. Załączony do zażalenia wydruk śledzenia przesyłki ze strony Poczty Polskiej zdaniem strony przedstawia, że przesyłka dotarła do Urzędu Pocztowego w Warszawie w dniu 19 kwietnia 2017 r. W ocenie strony, powyższe okoliczności świadczą o tym, iż zgodnie z wezwaniem Sądu oraz we wskazanym terminie uzupełniła ona braki pełnomocnictwa, w konsekwencji czego nie zachodziły podstawy do wydania zaskarżonego postanowienia. Wymienione dokumenty strona skarżąca załączyła również do niniejszego zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do kwestii związanej z prawidłowym uzupełnieniem skargi w zakresie dostrzeżonych braków formalnych w postaci braku pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do występowania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu obrazującego sposób reprezentacji tej strony i przedstawiającego osobę upoważnioną do reprezentacji, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje na treść art. 37 § 1 zd. 1-2 p.p.s.a., zgodnie z którym pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Brak udokumentowania prawidłowości umocowania do reprezentowania strony skarżącej niewątpliwie stanowi brak formalny skargi, gdyż uniemożliwia weryfikację prawidłowej jej reprezentacji, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. pod rygorem odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny podziela ocenę Sądu I instancji, iż z akt sprawy wynika, że strona skarżąca nie przesłała na wezwanie Sądu stosownych dokumentów, pozwalających ocenić sposób jej reprezentacji, a tym samym zbadać prawidłowość podpisania wniesionej skargi. Pomimo odbioru niniejszego wezwania w dniu 10 kwietnia 2017 r., do chwili wydania postanowienia odrzucającego skargę, strona nie nadesłała wymaganych dokumentów. Wskazany zaś w zażaleniu fakt nadesłania tych dokumentów przesyłką poleconą o nr [...] nie może stanowić okoliczności świadczącej o uzupełnieniu dostrzeżonych w niniejszej sprawie braków formalnych. Załączone do zażalenia wydruk śledzenia przesyłek Poczty Polskiej oraz książka nadawcza wprawdzie świadczą o nadaniu przesyłki o podanym numerze na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednakże nie dają dowodu na to, iż przesyłka ta uzupełniała braki formalne właśnie w tej konkretnej sprawie, ani też nie wskazują co przesyłka ta zwierała w swej treści. Nadto Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że z urzędu wiadomym mu jest, iż strona skarżąca wniosła również drugą skargę do WSA w Warszawie, która została zarejestrowana pod sygnaturą VI SA/Wa 705/17. Po przeanalizowaniu akt Sądu I instancji o tej sygnaturze w przedmiotowym zakresie sąd kasacyjny stwierdza, że przesyłka polecona o wskazanym w zażaleniu numerze została skierowana właśnie do sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 705/17, o czym świadczy pismo przewodnie opatrzone stosowną sygnaturą akt oraz koperta, w której nadano przesyłkę (karta akt sądowych sprawy o sygn. VI SA/Wa 705/17 – nr 15 i nr 19). Konkludując Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wobec nieusunięcia przez skarżącą wskazanych w wezwaniu Sądu I instancji braków formalnych skargi, zasadne było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.